De meeste mensen gaan gelukkig weer naar huis, bevestigt ergotherapeute Katja Berkhout. De meesten, dus niet allemaal. Voor Anneke van Rijn ziet het er somber uit. Katja heeft de slechte boodschap gebracht. Maar die dringt niet tot Anneke door. ,,Ze kijken wanneer ik naar huis mag’’, zegt ze monter. Van buiten zie je niet zo veel van haar letsel. Ze loopt moeilijk en de linkerarm bungelt er een beetje bij. Maar niets wijst er op dat deze lieve vrouw zichzelf niet kan redden. Haar gevoel voor humor, intelligentie en innemende persoonlijkheid verdoezelen veel. Vreemd dat deze vrouw moeiteloos anekdotes uit het verleden vertelt, maar niet meer weet welke dag het is. Dat ze door de hersenbeschadiging het linkerdeel van haar zicht letterlijk kwijt is. ,,Jij mag straks de beslagkom uitlikken’’, zegt ze met een knipoog als ze begint aan het bakken van een cake. ,,Lekker hoor.’’ Dat ze misschien naar het verpleeghuis gaat, is vergeten. Ze kan het niet goed beseffen denkt Katja, die veel bewondering heeft voor de positieve manier waarop Anneke zich over de tegenslagen heenzet. ,,Het is alleen zo schrijnend dat juist dát haar vriend zo veel verdriet doet.’’ Ook dat beseft ze niet helemaal. , richard walraven
