Wonderschoon Dudok Quartet Amsterdam in Muzenforum Bloemendaal | recensie

Dudok Quartet.
© Pr foto
Bloemendaal

Wat een feest, het Dudok Quartet Amsterdam in levenden lijve in het Muzenforum in Bloemendaal. Met een origineel programma, een interessant experiment en bovenal hun inspirerende muzikaliteit weten ze opnieuw te verrassen.

Het draait om Brahms. Brahms besefte dat hij op de schouders van reuzen stond aan wie hij schatplichtig was. Hij worstelde met die erfenis en de hooggespannen verwachtingen maar slaagde erin vanuit de traditie te bouwen aan een eigen idioom. Een goed idee dus om zijn derde strijkkwartet in te leiden met muziek van Gabrieli, Palestrina, Schütz en Bach.

Als overgang klinkt een eigen bewerking van een orgelkoraal van Brahms dat is geïnspireerd op Bach. Daarmee plaatst het Dudok Kwartet zich zelf ook in een traditie. Het was immers gebruikelijk dat muziekstukken werden bewerkt voor verschillende bezettingen. Wie en wat er voorhanden was, werd gebruikt. Niet gek dus om met vier strijkers Gabrieli’s Sonata XXI con tre violini te spelen.

Marleen Wester blijft met haar versie dicht bij het origineel en maakt goed gebruik van de toegevoegde cello. Het is een serene en toch opgewekte intrada met een karakteristieke barokklank doordat er op darmsnaren en met barokstokken wordt gespeeld. Prachtig zijn de lange tonen die in intensiteit toenemen en worden afgerond met een licht, versierend vibrato.

De speelse, virtuoze versieringen vallen met superieure vanzelfsprekendheid op hun plaats. Dit spel is kenmerkend voor het Dudok Kwartet. Concentratie, intensief samenspel, verzorgde details die de grote lijnen des te beter doen uitkomen.

Pure muziek, mogelijk gemaakt door technisch meesterschap en grote toewijding. Experimenteren met andere snaren, andere stokken, past bij de drang om te ontdekken hoe het heden aansluit op het verleden. Palestrina’s Ave Maria ontroert door het intieme samenspel. Schütz is zo mooi eerbiedig en tegelijkertijd dansant.

Het ’Liebster Jesu, wir sind hier’ van Bach is adembenemend mooi. Brahms laat in zijn Herzliebster Jesu voor orgel zijn bewondering voor Bach horen, terwijl hij er onmiskenbaar zijn eigen muziek van maakt. De bewerking ervan voor vier strijkers klinkt volmaakt natuurlijk. Met moderne strijkstokken blijkt het ook goed spelen op darmsnaren.

Meer geluid maar nog altijd die milde, wat neuzige klank. Zo klonk het in Brahms’ tijd ook. Zonder het stevige volume van kunstofsnaren lijkt zijn muziek minder geëxalteerd en komen de complexe structuur en harmonieën eigenlijk beter tot hun recht. Het liefst was ik gebleven om dit programma nog een keer te horen.

Werk van Gabrieli, Palestrina, Schütz, Bach, Brahms. Gehoord Muzenforum, Bloemendaal, 27 september.

Meer nieuws uit Haarlem

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.