De onvoorwaardelijke liefde voor Tata Steel komt nog maar van een kant | commentaar

De liefde voor Tata gaat bij zijn werknemers meer dan een enkele spade diep. Geen kwaad woord over de ’oude Hoogovens’, waar families al generaties werken en de kenmerkende schoorstenen aan de horizon een gevoel van thuis geven.

Immers Hoogovens, later Corus, nu Tata is niet zomaar een werkgever. Het is een manier van leven, dna dat van vader op zoon, van moeder op dochter wordt doorgeven. Dat de staalindustrie intrinsiek niet de schoonste van het land is en er af en toe een laagje roet op de auto’s in de straat ligt, ach dat hoort er nu eenmaal bij. Geen liefde zonder krassen.

Bovendien is een land zonder eigen staalindustrie geen volwaardig land vindt de fiere club van ’wij van de Hoogovens’. Wie kritiek op Tata levert, valt tegelijkertijd de onvoorwaardelijke liefde voor een prachtbedrijf aan. En kan rekenen op ongemeen felle reacties. Alleen komt die liefde steeds vaker nog maar van een kant. Sinds het Indiase Tata voorganger Corus opkocht, heeft de multinational zich allesbehalve een betrouwbare partner getoond.

Op tal van manieren wordt de bruidsschat van Hoogovens er met miljarden tegelijk doorheen gejaagd. Met de Nederlandse belastingbetaler nu al en straks ook het personeel als voornaamste slachtoffers.

Pal achter het geliefde Tata blijven staan, is historisch gezien begrijpelijk. De loyaliteit is bovendien hartverwarmend. Maar wie van de oer-Hollandse staalfabriek wil blijven houden, moet de relatie met Tata dringend kritisch bekijken. Ook wanneer je onder de rook van de schoorstenen een bestaan hebt opgebouwd.

Ware liefde komt namelijk van twee kanten.

Lees ook: Miljarden vliegen weg bij Tata Steel IJmuiden naar het moederbedrijf in India: zo raakt de kas van Tata ’leger en leger’

Lees ook: Spoeddebat in Tweede Kamer over afromen Tata Steel IJmuiden door Indiaas moederbedrijf, politici geschokt over belastingconstructies

Meer nieuws uit Opinie-Column

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.