Nabestaanden van aan kanker overleden Tata-werknemers sluiten aan bij massaclaim tegen de fabriek

Bart Vuijk
IJmuiden

Nabestaanden van vier aan kanker overleden werknemers van Tata Steel denken erover zich aan te sluiten bij de massaclaim die advocaat Leonard Böhmer vorige maand bij de Tata-top heeft neergelegd. Zij achten de kans aanwezig dat de staalfabriek mede schuldig is aan de dood van hun geliefden.

Lees ook: Voetbalteam zonder spelers; hoe zes werknemers van de warmbandwalserij achter elkaar overleden aan kanker

Een van hen, weduwe Caroline Bagchus (67), is er al zeker van dat ze meedoet. De massaclaim, waarvoor ongeveer honderd mensen zich eerder al hebben aangemeld, is bedoeld om van het staalbedrijf een schadevergoeding te krijgen voor gezondheidsschade die de fabriek bij omwonenden zou hebben aangericht. De kosten van de procedure worden gedragen door zakenman Jan de Jong uit Bloemendaal.

Nabestaanden

Deze krant interviewde nabestaanden van zes aan kanker overleden werknemers van Warmbandwalserij 2 van Tata Steel. Binnen een tijdsspanne van tien jaar stierven vijf van hen aan longkanker, de zesde aan plaveiselcelkanker.

Beide kankersoorten worden in medische literatuur en een advies van de Gezondheidsraad in verband gebracht met asbest als mogelijke oorzaak. Tata Steel erkent tegenover deze krant dat dit kankerverwekkende materiaal in het verleden veelvuldig is gebruikt in de walserij. Slachtoffers van asbestkanker zijn hiervoor in het verleden financieel vergoed.

Tata Steel geeft geen rechtstreeks antwoord op de vraag van deze krant of ook slachtoffers van long- en plaveiselcelkanker recht hebben op een schadevergoeding. Tata wijst er in een reactie op dat deze kankersoorten in veel mindere mate voorkomen met asbest als oorzaak. Vijf van de zes overleden werknemers rookten. Tata: ,,Uit de medische literatuur is bekend dat roken oorzaak nummer 1 is van longkanker. En helaas zijn er ook mensen die niet roken en toch longkanker krijgen.”

Asbest

Wat schadevergoedingen betreft, verwijst Tata naar afspraken die met het Instituut Asbest Slachtoffers zijn gemaakt over compensatie van slachtoffers. Dit geldt echter tot dusver alleen voor werknemers van wie het aannemelijk is dat blootstelling aan asbest bij Tata Steel heeft plaatsgevonden. Tot dusver kregen enkele tientallen werknemers een financiële vergoeding, zij leden aan mesothelioom (asbestkanker) en asbestose.

Hoge Raad

Advocaat Leonard Böhmer acht de kans groot dat de fabriek de nabestaanden van deze werknemers ook zal moeten betalen. Hij wijst op een uitspraak van de Hoge Raad uit 2006, waarin de hoogste rechters nabestaanden van een werknemer met longkanker een vergoeding toekende. De man werkte in een fabriek waar asbest aanwezig was, maar hij rookte ook 28 jaar lang. De Hoge Raad kende de nabestaanden daarom een gedeeltelijke schadevergoeding toe: 55 procent van de gebruikelijke som.

Bekend is dat longkanker in de gemeente Beverwijk enorm piekt. In sommige wijken tot meer dan 50 procent boven het landelijk gemiddelde. Voor de hele gemeente Beverwijk ligt dat percentage een kwart boven het landelijk gemiddelde.

In gezondheidsrapporten is echter nooit een directe link met de staalfabriek gelegd, die grotendeels in de gemeente staat en zijn rookgassen en stof vaak in woonwijken doet neerdalen. De GGD wijst erop dat ook rookgedrag een oorzaak kan zijn van de vele longkankergevallen in deze gemeente.

Een wetenschapper, geraadpleegd door deze krant, wijst erop dat een opstapeling van rookgedrag, asbest en luchtverontreiniging, wellicht tezamen voor de overleden werknemers een ‘dodelijke cocktail’ vormde. Maar hierover valt geen uitsluitsel te geven.

Meer nieuws uit IJmond

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.