Snakken naar einde rampjaar


Michiel de la Mar traint inmiddels wel weer mee met de selectie van Velsen.

Michiel de la Mar traint inmiddels wel weer mee met de selectie van Velsen. © Foto United Photos/Remco van der Kruis

Rob Spierenburg
Driehuis

Michiel de la Mar had de overgang van vierdeklasser Schoten naar RKVV Velsen uit de zondagse tweede klasse niet alleen opvallend soepel verteerd; hij behoorde wekelijks tot de uitblinkers. Al op 18 oktober 2015 ging het mis. ’Krak!’ zei de linkerknie van de rechtsback. Op 2 december werd hij geopereerd aan de geschonden voorste kruisband.

Ruim negen maanden later traint hij weer met de groep mee. Maar de daadwerkelijke knokpartij die moet leiden tot de herovering van zijn basisplaats in de verdediging van de inmiddels eersteklasser in Driehuis zal pas na de winterstop plaatsvinden.

Tot voor kort was de medische wereld zeer stellig over de duur van het herstel na een dergelijk zware knieblessure. Na negen maanden moest een voetballer weer genezen en inzetbaar zijn. Inmiddels is de opvatting anders. Ter voorkoming van een eventuele terugslag blijkt minimaal een jaar een reëlere inschatting.

Ook Velsen-trainer Ton Pronk - tevens zeer ervaren fysiotherapeut – predikt voorzichtigheid. „Michiel moet de rest van zijn leven met die knie doen. Dat is het allerbelangrijkste.”

Ruggenprik

Aanvankelijk wilde Michiel (22) getuige zijn van de operatie en koos dus voor een ruggenprik. Hij werd echter zo kotsmisselijk dat werd besloten hem volledig onder zeil te brengen. Toen na de narcose ook het gevoel in zijn billen was teruggekeerd was de Haarlemmer klaar voor de langdurige herstelwerkzaamheden. Twee dagen na de ingreep wachtte de fysiotherapeut met jeukende handen.

Na zes weken intensieve therapie bleek De la Mar zijn linkerbeen nog nauwelijks te kunnen strekken. Te hevige pijn maakte dat onmogelijk. Dus kwamen er pijnstillers aan te pas. „Dat euvel heeft mij zeker drie weken achterstand bezorgd.”

Verveling

In de beginperiode was het vooral de verveling die toesloeg. „Je kan niet werken. Even naar de winkel lopen was het hoogtepunt van de dag.”

De maanden kropen voorbij. Lopen op krukken werd voorzichtig peddelen op een fiets. Langzaam maar zeker keerde de kracht in zijn linkerbeen terug. Vanzelfsprekend moest het gezonde rechterbeen niet worden verwaarloosd. „Na een maand of vijf zat ik in een dip. Je kan weliswaar weer lopen en bewegen, maar de twijfel slaat toe. Kom ik ooit weer op het niveau van voor de blessure?”

Een voetballer richt zijn pijlen op de start van het nieuwe seizoen. Michiel de la Mar had het extra zwaar doordat hij het in de zomermaanden zonder zijn andere liefde moest stellen: het cricket. Hij is wicketkeeper bij de Haarlemse hoofdklasser Rood en Wit.

„Ik ben zeker niet naar alle wedstrijden gaan kijken. Daarvoor miste ik het te erg. Datzelfde heb ik nu met voetbal. Ik ben nu eenmaal een jongen die het liefst met vrienden de hele dag met een bal in de weer is. Vandaar dat ik er van walg om elke dag in een sportschool in de spiegel te kijken om mijzelf te zien rennen of aan een rek te zien hangen.”

Zwaarder

Teammaten en een voetbal zijn sinds de voorbereiding op het nieuwe seizoen weer in het leven van de verdediger teruggekeerd. „Ik ben tien kilo zwaarder dan voor mijn operatie. Daarvan is slechts een klein gedeelte vet. De rest is spiermassa. Ik ben stiekem een stuk ’groter’ geworden.”

Tijdens de training neemt De la Mar gewoon weer deel aan het afsluitende partijtje. „Maar ik ben voorzichtig in de duels. Zeker als Patrick Castricum opdoemt. Die loopt dwars door je heen.”

Na de winterstop gaat de rechtsback de strijd aan met de concurrentie. Ook trainer Ton Pronk kijkt uit naar dat moment.

„Zo’n blessure is voor een voetballer een persoonlijk drama. Michiel heeft het geluk dat hij van nature een atletische jongen is. Maar ik houd het hele proces goed in de gaten. Hoe kan het anders met mijn achtergrond als fysiotherapeut? Met plezier denk ik aan het moment dat hij op zondagen weer inzetbaar is. Maar Michiel moet eerst maar eens doen wat hij ook als kleine jongen het liefst deed: lekker voetballen.”

Meer nieuws uit Sport

Meest gelezen