Het leek toch wel zo'n mooi karretje

Pieter van Hove

Ongeveer anderhalve maand geleden schreef ik op deze plek over mijn aankoop van een nieuwe auto. Nou ja, een occasion. Die ik zomaar kocht zonder hem van dichtbij te hebben gezien.

Dat had ik Michael Jackson eens zien doen in een documentaire over hem. Hij stapte eens een antiekwinkel binnen en kocht binnen een paar seconden de hele boel leeg. Iets dergelijks wilde ik ook doen bij het autobedrijf. Dus kocht ik zomaar een tweedehands auto. 'Ben benieuwd wat ik in huis heb gehaald. Best wel spannend', eindigde mijn column. Ik moest daar afgelopen week aan denken toen ik een plasje vloeistof onder de auto zag liggen. De meest vreselijke scenario's doemden op: koelvloeistof uit de motor. Of een olielek. Was ik er dan toch ingetuind. En het leek toch wel zo'n mooi karretje. 'Niet te lang rondrijden met een lekkende motor' kreeg ik als advies. Ik direct naar de garage.

'We zetten hem zo op de brug', zei de medewerker. Maar de collega's hadden een klus elders in de gemeente. Even wachten dus. Ik aan de koffie, bladeren door allerlei fotoboeken met auto's die ver boven mijn budget liggen. Maar die ongetwijfeld niet lekken.

Al snel kwam de monteur terug. Direct had hij het in de gaten: niks aan de hand. 'Gewoon condenswater van de airco', zei hij. Ik en auto's, het zal nooit iets tussen ons worden.

Meer nieuws uit IJmond

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.