Leerlingen stellen vragen: ’Heeft u wel eens een goede Duitser ontmoet?’

Sven, Idris en Anas in gesprek met Wil Weber die de Tweede Wereldoorlog overleefde.

Sven, Idris en Anas in gesprek met Wil Weber die de Tweede Wereldoorlog overleefde.© Foto United Photos/Toussaint Kluiters

Ivo Laan
IJmuiden

Heeft u wel eens een goede Duitser ontmoet? Bent u wel eens bang geweest? Leerlingen van het Vellesan College barsten van de vragen aan ouderen die de Tweede Wereldoorlog hadden meegemaakt.

De ouderen en de jongeren gingen woensdag met elkaar in gesprek in de bibliotheek, voor de tiende keer georganiseerd door het Comité 4 en 5 mei. De tijd begint te dringen, want steeds de groep overlevenden uit de oorlog wordt steeds kleiner. Frits Vermeulen, voorzitter van het Comité 4 en 5 mei, is blij dat het Vellesan aandacht besteedt aan 4 en 5 mei. Dat geldt niet voor alle scholen. ,,Teleurstellend is dit jaar dat scholen aanzienlijk minder aandacht besteden aan 4 en 5 mei.’’ Misschien door de werkdruk, vermoedt hij.

Verzetskrant

Aan de overlevenden ligt het niet. Zolang ze er zijn, komen ze hun verhaal vertellen. Zoals Wil Weber (86) die al tien jaar met leerlingen in gesprek gaat. Als tiener bracht Weber de verzetskrant De Vliegende Hollander rond in Haarlem. ,,Nu denk je wel eens: hoe konden mijn ouders mij dat laten doen? En wat was er gebeurd als ik was gepakt? Maar bij een oorlog groei je daar in. Het is nooit in een keer oorlog.’’ Op het tafeltje liggen allerlei knipsels en kopieën met documenten uit de oorlog. ,,Waarom vluchtte u niet in de oorlog?’’, wil Idris (13) weten. Zijn ouders vluchtten zelf ooit uit Afghanistan vanwege oorlog. Weber: ,,Dat was heel moeilijk’’, legt ze uit. ,,Heel af en toe wist er een neergestorte piloot via Spanje weer te ontkomen.’’

Weber zag de nodige ellende in de oorlog. Twee keer zag ze een groep mannen gefusilleerd worden als represaille. En toen ze buiten aan het spelen was, riep een jochie ’vuile rotmof’ naar een Duitser. Die werd opgepakt en zijn vader kon kiezen tussen óf zelf naar een werkkamp of een pak rammel voor zijn zoon. Weber: ,,Hij koos het laatste. Een dag later kon hij zijn zoon oprapen van de vloer van de cel. Hij heeft nooit meer goed kunnen lopen.’’ Ze had nog een wijze les voor de jeugd. ,,De vrijheid van meningsuiting is heel belangrijk. Jullie kunnen ook iemand uitschelden, soms zelfs met een middelvinger. Geniet van je vrijheid maar misbruik hem niet.’’

Deze generatie jongeren heeft nog nooit oorlog meegemaakt. Zijn ze bang dat er ooit oorlog uitbreekt in Nederland? En Anas: ,,Ik zit er in elk geval niet op te wachten.’’

Als de leerlingen weer verder gaan, roept Weber naar ze: ,,Afmaken hé, jullie school!’’

Meer nieuws uit IJmond

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.