Nog wel een beetje wennen

In verpleeghuis Velserduin is het dinsdag nog even zoeken om alles op zijn plek te zetten. foto united photos/ toussaint kluiters

In verpleeghuis Velserduin is het dinsdag nog even zoeken om alles op zijn plek te zetten. foto united photos/ toussaint kluiters

Kees de Boer
ijmuiden

,,Ligt u een beetje lekker meneer?'', vraagt een verpleegkundige aan een oudere man die net in zijn nieuwe kamer is gebracht. De man knikt voorzichtig. Het is nog wel even wennen, zo net na de verhuizing van Driehuis naar IJmuiden. In twee dagen tijd werden in totaal 32 bewoners van verpleeghuis Velserduin Driehuis naar verpleeghuis Velserduin IJmuiden aan de Scheldestraat gebracht. ,,We hebben onze cliënten in twee ploegen van zestien mensen naar IJmuiden verhuisd'', zegt teammanager Esther van der Wielen van Zorgbalans.

De 55-jarige verpleegkundige Bea van der Aalst zegt dat ze het best lastig vond om naar IJmuiden te verhuizen: ,,Ik werk al 32 jaar in Driehuis en was daar behoorlijk gehecht aan de locatie. Aan de fijne tuin die je daar hebt en aan de saamhorigheid onder collega's. Maar zoals ik het nu bekijk, is het hier ook goed werken. Het is een mooi open gebouw. De plafonds zijn hoger, het is overal lekker licht en de apparatuur is moderner.'' Als voorbeeld geeft ze het automatische tilsysteem dat op elke kamer aanwezig is: ,,Dat is fijn werken omdat je mensen niet meer zelf uit bed hoeft te tillen.''

Hoe de verhuisdag verlopen is? ,,We zijn vanmorgen om kwart voor zeven begonnen. Het was even aanbuffelen toen we alles klaarzetten voor de verhuizing. Na het ontbijt zijn de bewoners naar IJmuiden gebracht. Eén cliënt ging met de ambulance, de overige bewoners met busjes van OIG IHD.''

Een van de cliënten die de verhuizing van Driehuis naar IJmuiden meemaakte, is de 72-jarige Agatha de Boer uit IJmuiden. Ze was in verpleeghuis Velserduin Driehuis aan het revalideren na een ongelukkige val van de pier in april. ,,Ik heb toen mijn linkerhiel gebroken en mijn rechtervoet verbrijzeld. Ik ben nog wel een paar maanden bezig met de revalidatie'', vertelt ze over de reden van haar verblijf. De verhuizing is haar meegevallen: ,,Ik had wel mijn eisen gesteld'', zegt ze schertsend. ,,Ik had gezegd dat ik alleen mee zou gaan als m'n rolstoel versierd zou worden. En dat hebben ze gedaan in Driehuis. Mijn hele stoel zat vol met vlaggetjes.''

Serieus: ,,Ik had me vooraf niet al te zenuwachtig gemaakt. Dit soort dingen kun je maar het beste over je heen laten komen. Mijn kamergenote van 85 had het er wel moeilijk mee. Ik heb geprobeerd haar een beetje gerust te stellen.'' Wat ze nog wel wennen vindt, is het feit dat hier geen centrale ontmoetingsplek meer is, zoals in Driehuis. ,,Daar hadden we een ruimte voor twintig mensen, hier is het opgesplitst in vier ontmoetingsplekken voor acht mensen.'' Toch valt het niet tegen: ,,De terrassen zijn mooi hierboven. Je zit er lekker in de zon. Ik heb er al een kopje thee gehad vanmiddag.''

Meer nieuws uit IJmond

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.