Frank Snoeks: ’Fysiek niet meer te behappen’

Frank Snoeks: ,,In Salt Lake City en Calgary weet ik beter de weg dan in Haarlem.’’ Foto United Photos/Toussaint Kluiters

Frank Snoeks: ,,In Salt Lake City en Calgary weet ik beter de weg dan in Haarlem.’’ Foto United Photos/Toussaint Kluiters

Arnold Aarts
Velserbroek

Zonder Mark Tuitert en Gerard Kemkers begint komend weekeinde in Heerenveen een nieuw schaatsseizoen. Ook het vertrouwde stemgeluid van Frank Snoeks ontbreekt.

Snoeks is gestopt als tv-commentator van de enige echte Nederlandse wintersport. De Velserbroeker gaat door als voetbalverslaggever. Snoeks (1956) zit zondag namens Studio Sport bij AZ – Excelsior en niet bij het pootje over in Thialf.

Dat zal wennen zijn voor de man, die tv-kijkers twintig jaar lang alles vertelde over een opening van 9.63, een rondje 29-laag en onbekende Friezinnen en Japanners. ,,Ik had er nog wel twintig jaar aan vast willen plakken, omdat je iets wat je leuk vindt zo lang mogelijk wilt blijven doen. Maar dan had ik jonger moeten worden dan ik nu ben.’’

Controle

Snoeks leerde de laatste jaren steeds meer zijn grenzen kennen. De combinatie van voetbal- en schaatsverslaggever werd hem te zwaar. ,,Het was fysiek niet meer te behappen. Het voetbalseizoen wordt steeds langer. Het schaatsjaar duurt nu ook veel langer dan toen ik begon. Dat ging elkaar steeds meer in de weg zitten. En ik zat mezelf ook enorm in de weg. Ik wil controle hebben, alles weten. Anders voel ik me niet prettig achter de microfoon. Ik wil het idee hebben dat ik van spelers en schaatsers alles weet, zodat er niks kan gebeuren waarop ik geen antwoord heb.

,,Mijn voorbereiding op wedstrijden is heel intensief. Begin augustus start al de voetbalcompetitie. Maar dan zijn ook de eerste schaatswedstrijden, in Calgary en Salt Lake en Heerenveen bijvoorbeeld. Ik hield al die uitslagen zelf bij, omdat ik een ander niet vertrouw. Ik had de gewoonte om soms een paar nachten door te halen om al die feiten en cijfers uit te zoeken en op te schrijven. Het zal ook met een soort angst te maken hebben. Stel, tijdens een World Cup rijdt een Japanse mevrouw in d’r eentje de drie kilometer en ik weet niks van haar. Dat kan niet. De kijker wil meer weten dan haar naam alleen. Ik moet dan die ene zin kunnen uitspreken waaruit blijkt dat meneer Snoeks die vrouw kent.’’

Je was per jaar honderd dagen van huis. Was dat leven uit de koffer een probleem?

,,Nee. Het reizen heb ik altijd leuk gevonden. Al ben je vaak weg als er dingen thuis gebeuren. Je mist veel. Toen mijn vader nog leefde en op een bepaald moment erg ziek was, zat ik in de euforie van een wereldrecord van Wennemars. Maar ik ben op plekken in de wereld geweest waar ik anders nooit was gekomen. Ik voelde me thuis in Japan. In Salt Lake City en Calgary weet ik beter de weg dan in Haarlem.’’

Wat was voor jou in het schaatsen een van de hoogtepunten?

,,Dat zijn medailles die je niet ziet aankomen maar die je op het moment zelf voorvoelt. Dat was het geval met het goud van Gerard van Velde in 2002. Gerard was een jongen met littekens die je graag eens een gouden dag gunde. Gerard was toen een outsider op de 1000 meter. Maar tijdens de race merkte je meteen dat er iets geks ging gebeuren. Dat zijn eigenlijk de werkelijke hoogtepunten. Je weet: hij kan niet winnen, hij gaat ook niet winnen, maar op het moment dat hij gaat rijden zie je dat er iets raars staat te gebeuren.’’

Schaatsers hebben het altijd over techniek. Jij niet. Waarom?

,,Schaatsen is een sport van techniek, zeker voor de rijders zelf. Maar voor het leeuwendeel van de mensen thuis geldt dat niet. Ik werk voor de kijker. Schaatsen is voor de kijker een snelheidssport. Als de tijdwaarneming wegvalt, is schaatsen niets meer aan om naar te kijken. Niemand zegt dan in de huiskamer: dan ga we nu op de techniek letten.’’

Topschaatsers die in de winter even de zon opzoeken en wereldbekerwedstrijden laten schieten, vind je niks, toch?

,,Ik heb dat nooit willen begrijpen. Stel je gaat naar Barcelona kijken en Messi, Neymar en Iniesta doen niet mee. Of je gaat naar de Rolling Stones en Mick Jagger ontbreekt. Dan voel je je bekocht. Dat geldt ook voor de schaatsers, die afzeggen voor een World Cup om een trip naar de zon te maken. Als ze naar de zon willen, moeten ze hardloper of zwemmer worden.’’

Meer nieuws uit Sport

Meest gelezen