Westerman: ’Stichting Witte Theater speelde powerplay’

Friso Bos
IJmuiden

Eerder deze week berichtte IJmuicer Courant over de patstelling die ontstond in de onderhandelingen om het Witte Theater door een contract met een filmdistributeur waar de stichting niet vanaf kon.

,,Dat contract heeft de stichting in 2012 gesloten terwijl ze al wisten dat hun subsidie ging stoppen en ze er wellicht uit zouden moeten’’, vertelt Westerman. ,,Later begon dat op chantage te lijken, maar dat zijn mijn woorden. Door het contract kregen ze een digitale filmprojector en de verplichting om elke maand vier of vijf keer een film te vertonen. Zo niet, dan was er sprake van contractbreuk en trad een boeteclausule van enkele tienduizenden euro’s in werking. De stichting wilde de huur bij de gemeente opzeggen mits wij dan dat filmcontract zouden overnemen. Daar heb ik nee op gezegd’’, zegt hij. ,,Waarop Piet Burgering zei: Nou, dan houden we de huur gewoon aan. In november gaf hij zelfs aan helemaal niet van plan te zijn de huur op te zeggen. Ze zagen het niet zitten met Ron Mellies’’, aldus de oud-wethouder.

,,In de onderhandelingen heeft Ron Mellies aangegeven dat hij projector en contract wilde overnemen’’, vervolgt Westerman. ,,De stichting speelde intussen blufpoker. ’Wij blijven zitten waar we zitten’, was hun boodschap.’’

Volgens Burgering is bovenstaande nonsens. ,,Wij zijn te allen tijde bereid geweest om het huurcontract op te zeggen, op elk gewenst moment’’, beweert hij.

Rommeltje

Langzamerhand wordt duidelijk bij het gemeentebestuur dat het een rommeltje is in het theatergebouw. ,,We wisten weliswaar dat er onderhuurders van het pand gebruik maakten. Pas in december vorig jaar was er een lijstje beschikbaar van wie dan allemaal wel. Het bleek dat er clubs bij zaten die al tien jaar lang geen cent huur hadden overgemaakt. De laagdrempelige podiumfunctie van het Witte Theater bleek neer te komen op 20 tot 25 optredens per jaar.’’

Volgens Westerman begon toen het powerplay van de stichting pas goed. ,,Mellies zou er niet inkomen of hij zou het filmcontract maar ook alle (niet betalende) onderhuurders moeten overnemen van de stichting. Burgering meldde Westerman dat hij nog een partij hadden gevonden. Als Westerman vraagt om een kennismaking zou Burgering hebben geantwoord: ’dat wil ik niet, maar hij is goed.’. Burgering en Klein Ovink (de tweede partij) beweren het tegenovergestelde. ,,De gemeente wilde niet met ons praten voordat het hele traject met Mellis was afgerond.’’

Eisen

In februari, als de gemeente een erfpachtvoorstel doet aan Ron Mellies en compagnon Hans de Pagter, komt de stichting ook met eisen. ,,Ze zouden de huur willen opzeggen mits er een nieuwe partij voor terugkwam waarmee zij het ook eens konden zijn. En dat die nieuwe partij het filmcontract zou overnemen. En dat de inrichting van het pand, zoals de lampen en dergelijke, zouden worden overgenomen door de gemeente. ,,Een beetje flauw’’, vindt Westerman. ,,Die inrichting is er ooit gratis en voor niets door de gemeente voor ze geïnstalleerd. Wat is nou het probleem de inboedel over te dragen aan de nieuwe exploitant?’’

Burgering beweert dat hij de huur niet kon opzeggen omdat de gemeente de spullen niet wilde terugnemen. ,,Als je een huurwoning verlaat laat je toch ook niet al je spullen staan? Wij hebben dus gezegd dat we de huur daardoor niet konden opzeggen…(…).. Maar als Ron op dat moment had aangegeven dat hij er klaar voor was, hadden we meteen de huur opgezegd.’’

Witte rook

Westerman is op dat moment zeer dicht bij de oplossing. Aan de gemeenteraad zegt hij dat witte rook nabij is. ,,Ik zat op dat moment in een zeer lastige situatie. tijdens sessievergaderingen bleken fracties gevoed door het stichtingsbestuur. Frits Vrijhof van de SP beweerde bijvoorbeeld dat hij van twintig verenigingen wist dat ze stonden te springen om ruimte in het Witte Theater. Hij wilde ze echter niet noemen. Toen we geld vanuit het college beschikbaar stelden om eventuele verenigingen tegemoet te komen in de verhoogde zaalhuur heeft helemaal niemand zich gemeld.’’

In het aanbod dat Mellies en De Pagter krijgen staat als ontbindende voorwaarde dat de stichting Witte Theater de huur moest opzeggen bij de gemeente. ,,De gemeente had natuurlijk ook de huur kunnen opzeggen. Dat zou dan echter pas een jaar na opzegging zijn ingegaan’’, legt Westerman uit. ,,Ik ging ervan uit dat de stichting zelf de huur zou opzeggen. Omdat uiteindelijk was afgesproken dat de stichting alles kon overdragen aan de nieuwe exploitant en Mellies te kennen had gegeven alles te willen overnemen, het filmcontract incluis. Daarom dacht ik dat het zichzelf zou oplossen.’’

Burgering zegt geweten te hebben van het aanbod aan de twee cultureel ondernemers. Het huurcontract opzeggen, dat heeft hij echter niet gedaan. ,,Du moment dat het rond was had ik dat zeker gedaan. Maar daar is mij nooit om gevraagd. Door de gemeente niet en door de ondernemers niet. Iemand had even moeten communiceren.’’

Meer nieuws uit IJmond

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.