In 60 seconden: Tientje

Milo Lambers

Mijn sociale bubbel bestaat uit hoogopgeleide millennials zonder kinderen met een bovenmodaal salaris. Niemand is rijk, maar naar een eurootje meer of minder wordt bepaald niet omgekeken. Onlangs werd ik bruut uit die veilige cocon getrokken.

Voor vier tientjes had ik een oude koelkast op een online prikbord geplaatst. Een vrouw wilde hem graag overnemen. Ze had geen rijbewijs, maar had via Facebook een man gevonden die voor een kleine vergoeding spullen vervoert. Prima, dacht ik. De man staat een dag later voor mijn deur met niet veertig, maar dertig euro. ,,Shit, andere tientje ligt nog thuis. Kom ik zo even langs brengen.” Ik vind het vreemd, maar zeg niets. ’Wie steelt er nou een tientje’, denk ik nog. De man zie ik niet meer terug. Als ik de koper ermee confronteer, barst ze bijna in tranen uit. Ze heeft het financieel moeilijk en heeft een lening afgesloten voor de koelkast. De man heeft niet alleen mij, maar vooral haar belazerd.

Op oproepen en berichten reageert hij niet meer. De vrouw wil mij het ontbrekende bedrag betalen, maar dan wel pas nadat ze weer geld heeft gekregen. Dat hoeft van mij niet. De situatie bezorgt mij een unheimisch gevoel. Ik voel het verlies voor tien euro niet, de ander moet zichzelf ervoor in de schulden steken. Ik ben een tientje armer, maar een inzicht rijker.

Meer nieuws uit IJmond

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.