Visfestijn Spaarnwoude: Steeds meer meisjes achter hengel

Visfestijn Spaarnwoude: Steeds meer meisjes achter hengel
Blij met haar eerste vangst met hulp van de vismeester.
© Foto United Photos/Rob van Wieringen
Spaarnwoude

Jongens van een jaar of tien lopen op het Visfestijn in Spaarnwoude rond met hengels die soms vier keer hun lengte halen. Terwijl meisjes hun moeders verbazen met hun kennis over aas.

De visdag voor de jeugd afgelopen zaterdag trok een breed publiek. Aan de waterkant van de grote vijver wordt serieus gevist voor de viswedstrijd. De jonge deelnemers - vooral jongens - worden aangemoedigd door hun ouders, terwijl een enkele oma met een dienblad op schoot rustig broodjes zit te smeren. „De hengelsport is echte buitensport en we zien dat er de laatste jaren steeds meer meisjes met een hengel aan de waterkant zitten. Het is lekker rustgevend”, vindt George Hampsink van de hengelsportbond. Dat er meer meisjes bij komen, is volgens hem te danken aan de lessen die de bond op scholen verzorgt. „Daar krijgen de kinderen eerst les over het leven onder water, met herkenningskaarten voor de beestjes, de vissen en de planten.”

Het Visfestijn is aan de ene kant een serieuze wedstrijd voor de jonge sportvissers, aan de andere kant kunnen ouders en kinderen proeven van de hengelsport. Aan de rand van het festivalterrein staan de onervaren vissers met een blauwe oefenhengel aan de waterkant. Een moeder die even de hengel overneemt van haar dochter, haalt binnen een paar minuten een vis naar boven. „Dat wilde ik doen”, moppert haar dochter. „Ja, ik kan het niet helpen dat ik in een keer beet heb.”

Voor de Viscoaches, die de jonge vissers tips geven wat ze moeten doen is het een drukke dag. Niet alleen leggen ze met engelgeduld uit hoe de kinderen het vistuig klaar moeten maken, ze moeten ook gezinnen in de gaten houden die hun kampement aan de waterkant hebben opgeslagen met een leenhengel. „Misschien moeten we toch maar een tijdslimiet instellen”, denkt Hampsink. Op de vraag of het niet zielig is dat vissen een haak in hun bek krijgen, reageert hij laconiek. „Dat horen we vaak, maar een vis heeft geen geheugen, die is de pijn alweer vergeten op het moment dat hij terug het water in gaat.”

Dat bij een beetje sportvissen aardig wat kracht komt kijken, blijkt bij de drill simulator, waarbij met een computer de kracht van een vis kan worden nagebootst. Dan blijkt dat met een hengel van een paar meter, het moeilijk is om een snoekbaars binnen te halen. „Ik zet meestal de hengel vast tegen mijn broekband”, legt een vader uit als het de verslaggever niet is gelukt de virtuele vis binnen te halen. „Dan hoef je minder kracht te zetten.”

Voor de moeder van de tienjarige Lieke zit het visfestijn vol verrassingen. Haar dochter praat met haar vader over kunstaas alsof ze dat dagelijks doet. „Ze deed laatst als enige meisjes mee aan een viswedstrijd en ze werd tweede. Of ze legt me uit welke vissen er zien. Dat heeft ze niet van mij, ik kan geen twee vissen van elkaar onderscheiden.”

Meer nieuws uit Haarlem