Commentaar: Vuurwerk

Pascal van Dongen

Begin november en het eerste vuurwerkslachtoffer heeft al op de operatietafel gelegen. Moeten we daarover de schouders maar ophalen.

’Nee’, is de stellige overtuiging van Paul van Zuijlen, plastisch chirurg van het Brandwondencentrum in Beverwijk. Hij plaatste een indringende tweet nadat hij een jongen bij wie een nitraatbom in de hand ontplofte, moest helpen. Ook Twitter ontplofte. Want niet iedereen is gediend van kritische geluiden ten aanzien van vuurwerk. Het afsteken van dit explosief wordt door sommigen als een soort grondrecht gezien en de dokter moest: ’niet zo zeuren en doen waar hij voor betaald wordt’. Ook tegenstanders gaan los op de tweet. De slachtoffers hebben het zelf over zich afgeroepen, eigen schuld.

En dat terwijl de chirurg zich alleen afvraagt of dit niet te voorkomen is. Hij maakt van dichtbij mee wat de gevolgen van vuurwerkongelukken zijn. Daarbij komt dat hij in de verste verte niet pleit voor het beperken van het gebruik of afschaffen van vuurwerk. Hij wil alleen dat er minder slachtoffers vallen en steekt daarvoor zijn nek uit. Voor de overheid ligt er nu een schone taak. Er zal een brede discussie moeten komen over het gebruik, maar ook de illegale import, van vuurwerk. Dat er een plastisch chirurg voor nodig was om dit vuurtje op te poken, is ronduit treurig.

Meer nieuws uit Opinie-Column

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.