Premium

Eigenzinnige pianist Lukás Vondrácek proeft elke noot

Eigenzinnige pianist Lukás Vondrácek proeft elke noot

Het lijkt wel Koningin Elisabeth-maand in de Philharmonie. Twee weken geleden speelde Victor Julien-Leferrière, in 2017 de eerste cellist die het beroemde concours won. Afgelopen vrijdag was het de beurt aan de Tsjechische pianist Lukás Vondrácek, winnaar in 2016. Geen van beiden zijn het flamboyante podiumpersoonlijkheden maar wel musici met een eigen gezicht. Vondrácek veranderde op het laatste moment het aangekondigde programma. Werken van Chopin en Beethoven verving hij door muziek uit zijn vaderland. Misschien niet waar het publiek op was afgekomen, maar wel een buitenkans. De pianomuziek van Smetana en van de Dvorák-leerlingen Novák en Suk hoor je nooit op een recital. En wat is er mooier dan een musicus die zijn eigen passie uitdraagt? Al hebben deze kortere composities niet het gewicht van meesterwerken, Vondrácek neemt ze er niet minder serieus om. Met opperste concentratie en grote toewijding lijkt hij elke noot te proeven. Hij toont zich een meester op de vierkante millimeter. Iedere noot krijgt zijn eigen kleur en dynamiek. In zijn ‘Liefdeslied’ lijkt Suk de verschillende kanten van de liefde te belichten. Het smachten, de passie, de uitbundigheid, de angst en de intimiteit: Vondrácek stalt ze even prachtig uit. De spaarzame noten waarmee Novák zijn ‘Herinneringen’ begint, krijgen gezelschap van parelende klankfonteinen. In Smetana’s Tsjechische dansen plaatst hij spijkerharde noten en dwarse dansritmen naast vloeiende melodieën.

In Schuberts laatste Pianosonate werkt de benadering van Vondrácek minder goed. Met zijn speelduur van drie kwartier is het een stuk van de lange adem. 31 jaar was Schubert pas toen hij de sonate schreef ...

VERDER LEZEN?

Altijd en overal toegang tot onze beste artikelen.

Meer nieuws uit Haarlem

Keuze van de redactie