Premium

Vennepse arrestantenverzorger die gonorroe oploopt door spugende verdachte: ’Wekenlang kinderen en kleinkinderen niet zien’

Vennepse arrestantenverzorger die gonorroe oploopt door spugende verdachte: ’Wekenlang kinderen en kleinkinderen niet zien’
Ruud van der Voort raakte zeventig procent van het zicht in zijn rechteroog kwijt.
© Foto United Photos/Paul Vreeker
Nieuw-Vennep

,,Je hebt nog meer kans op het winnen van de Staatsloterij’’, zegt arrestantenverzorger Ruud van der Voort uit Nieuw-Vennep over wat hem is overkomen. Twee jaar geleden spuugt een arrestant hem vol in het gezicht in het cellencomplex van het Leidse politiebureau. Vier dagen later krijgt Van der Voort gonorroe in zijn rechteroog. Zijn hoornvlies wordt door de bacterie weggevreten. Hij is nu bijna blind aan dat oog.

Ruud en Trees van der Voort kunnen zelf ook amper bevatten wat hen is overkomen. Ruim twee jaar zijn ze al bezig met de nasleep van een bizarre en smerige affaire, die donderdag een hoogtepunt kreeg in de rechtbank van Den Haag.

Daar staat de 29-jarige B.R. uit Irak terecht voor mishandeling, belediging en bedreiging van de politie. R. weigerde een ademtest, spuugde een arrestantenverzorger in het gezicht en beledigde de man. Ook bedreigde hij een agent.

Van der Voort is met zijn vrouw Trees naar de rechtbank gekomen. Hij is emotioneel en wil genoegdoening voor wat hem is aangedaan. Zijn advocaat eist 20 duizend euro smartengeld. Van Van der Voort hoeft de arrestant niet de cel in. Hij zou al blij zijn met een ’sorry’.

Terugblik

Van der Voort blikt een dag na de rechtszaak met zijn vrouw terug in zijn woning in Nieuw-Vennep. Terug naar 16 oktober 2016. Hij is aan het werk in het cellencomplex in het Leidse politiebureau aan de Langegracht. De telefoon gaat: collega’s van de arrestantenbus komen met een zeer lastige verdachte uit Alphen aan den Rijn naar Leiden.

,,Hij had de hele bus onder gespuugd en was door het dolle heen”, vertelt Van der Voort terwijl hij foto’s laat zien van het interieur van de arrestantenbus. Hij wijst op gelige vlekken. Volgens de verdachte is dat braaksel. De rechter denkt na bestudering van het dossier wat anders, namelijk de gevolgen van een besmetting met de geslachtsziekte gonorroe. Oftewel een druiper, maar dan in de keel.

,,We deden de deur van het cellencomplex open en wachtten hem met zijn vieren op. Voor de zekerheid waren er ook politiemannen aanwezig. Ik deed voor de zekerheid mijn bril af omdat ik bang was dat die anders zou sneuvelen.” In die tijd waren er nog geen spuugbrillen. Die zijn na het incident wel door de politie aangeschaft, vertelt hij.

Normaal gesproken krijgt hij de moeilijkste arrestanten rustig. ,,Ik ben een prater. Ik werkte als gastheer bij Bols. Ik had daar te maken met burgemeesters en ambassadeurs. Dat is heel wat anders dan het uitschot wat ik daar binnenkreeg”, zegt hij. ,,Maar deze arrestant was niet voor rede vatbaar.”

,,We brachten hem naar de fouilleringsruimte waar hij zijn jas en schoenen uit moest doen en zijn riem losmaken. Daarna zetten we hem met zijn handen wijd tegen de muur zodat we hem konden fouilleren. Ik stond achter hem. Ineens draait hij zich om en spuugt me vol in het gezicht: een enorme gele klodder droop naar beneden. Ik gaf hem wel een enorme oplawaai. Daar heb ik me later nog voor moeten verantwoorden bij de leiding in Den Haag. Of ik had aangekondigd dat ik geweld had gebruikt? Nee, natuurlijk niet!” De agenten werken de arrestant tegen de grond en slepen hem naar zijn cel.

Lees hier het rechtbankverslag.

Van der Voort vraagt aan een aanwezige GGD-arts of de rochel kwaad kan. ,,Ze zei: nee hoor, want er zit geen bloed bij. Ik spoelde mijn oog uit, friste mijn gezicht op en schonk er verder geen aandacht meer aan. Na vier dagen kreeg ik ineens vreselijke jeuk aan mijn rechteroog. Het werd dik en de volgende dag kwam er allemaal pus uit.”

Gillen

De huisarts had zoiets nog nooit gezien, gaf hem een antibioticum en stuurde hem door naar het Spaarne Gasthuis. De specialist stuurde hem door naar een oogarts in het VU Medisch Centrum. Ook daar wisten artsen in eerste instantie niet wat Van der Voort mankeerde. Er werd wat pus op kweek gezet en Van der Voort moest gaan druppelen en spoelen. ,,Ik heb als een kind zitten gillen van de pijn. Man wat deed dat zeer!”, zegt hij. ,,In het VUMC vroeg de arts wel meteen of ik of mijn vrouw andere seksuele contacten hadden. Nee, natuurlijk!”

Diezelfde middag kreeg Van der Voort een belletje. Hij moest met spoed naar het VUMC komen. Het bleek een zeer besmettelijke gonorroe. ,,Ik kon geen daglicht verdragen en ging met handdoeken over mijn hoofd naar het ziekenhuis. Mijn vrouw Trees kreeg ook een spuit in d’r bil en we mochten de kinderen en kleinkinderen wekenlang niet zien.” Drie tot vier weken druppelde Trees ieder uur de ogen van Ruud. ,,De huisarts belde nog ongerust op, want hij had geen handschoenen gebruikt. Wat mij is overkomen, is voor veel anderen een leermoment geweest. Er zijn heel wat protocollen aangepast.”

Door de besmetting is Van der Voort zeventig procent van het zicht in zijn rechteroog kwijt. Hij heeft inmiddels een speciale lens gekregen die het zicht weer voor dertig procent herstelt. Sindsdien mag hij weer autorijden. Sporten blijft lastig, omdat hij tegenwoordig slecht dieptes kan inschatten. ,,En ik was altijd zo’n sportman.”

Geen steun

Wat hem steekt, is dat hij geen steun kreeg van de politieleiding. ,,In al die twee jaar kwam er niemand langs.” Dat kwam misschien ook omdat Van der Voort weinig op had met zijn nieuwe leidinggevende die van niets wist. De zorgkosten, een nieuwe aangemeten bril van dik duizend euro en de voor hem gemaakte lens van dertienhonderd euro heeft hij teruggekregen van zijn zorgverzekeraar. Maar het had wel een hoop voeten in de aarde. Twee mappen staan er in de kast met rekeningen en brieven.

Van der Voort hoopt dat hij de schadevergoeding toegewezen krijgt. Daarvoor is het nodig dat de rechter het bewezen acht dat de besmetting inderdaad van de verdachte kwam. Een soa-test een half jaar later wees uit dat die geen gonorroe had. ,,Maar die test had natuurlijk in zijn keel afgenomen moeten worden.” De verdachte houdt vol dat hij geen ziekte had, en dat het hem spijt wat er is gebeurd. Zijn advocaat voert een arts van het LUMC op die zegt dat de ziekte niet via speeksel overdraagbaar is. Van der Voort zucht: ,,Maar hoe ben ik er anders aan gekomen?”

Meer nieuws uit Haarlem

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.