Sonja Vlasblom krijgt kosten bekeuring na klein jaar toch terug

Durk Geertsma (m.m.v. Gert van der Star)

Sonja Vlasblom krijgt vorige zomer een bekeuring wegens fout parkeren. In de gemeente Geldrop-Mierlo. Maar op het moment van de bekeuring heeft ze een afspraak in Bussum en staat de auto daar voor de deur.

Vlasblom schrikt zich een hoedje als de brief van het overheidsincassobureau door de brievenbus valt: of ze maar even 104 euro wil betalen. Ze tekent bezwaar aan bij de officier, maar dat bezwaar wordt afgewezen. Wat dan? Ze vraagt ons om hulp en die geven we graag, want het probleem waar Vlasblom mee zit is niet uniek. Elf jaar terug alweer schreven we over een identiek geval van iemand uit West-Friesland die in Rotterdam werd bekeurd. Het kwam toen zelfs tot een rechtzitting, die snel was afgelopen. Zowel de dienstdoende officier van justitie als de rechter kwam tot de conclusie dat er een verschrijving moet hebben plaatsgevonden.

Dat zou nu ook zomaar het geval kunnen zijn, want er is geen fotobewijs van de overtreding. De officier moet dus afgaan op de verklaring van de verbalisant en daaraan wordt grote waarde gehecht. Aan Vlasblom om te bewijzen dat ze het gelijk aan haar kant heeft. En dat doet ze met verve. Ze betaalt eerst de boete (een voorwaarde om in beroep te kunnen gaan) en verzamelt dan een reeks aan getuigenverklaringen, waaruit blijkt dat ze tussen kwart over acht en half tien in of rond haar woonplaats Nederhorst den Berg is geweest. De afstand naar Geldrop is 132 km, dus dat maakt het fysiek onmogelijk om daar dan te zijn.

Wij wijzen Vlasblom erop dat er verschillende kentekens, die op het kenteken van haar auto lijken, óók zijn toegekend aan hetzelfde merk en type auto. Dat gebeurt vaker. Ook dat bewijs voegt ze bij. En dan begint het lange wachten. Pas 15 mei van dit jaar is de zitting bij de rechtbank in Eindhoven. Vlasblom gaat daar naar toe en met succes, al was het nog wel spannend. De officier handhaaft in de zitting de klacht, maar noemt het wel een ’lastige zaak’.

De reden van de handhaving is dat er een stilstaande auto bekeurd is. „Dan moet ik wel uitgaan van de gegevens van de verbalisant. Bij een rijdende auto was de kans op een verschrijving groter geweest”, aldus de officier. De rechter vonnist echter anders en geeft Vlasblom ’het voordeel van de twijfel’. In het verbaal wordt alleen het kenteken genoemd en niet het type en model auto. Ook een foto ontbreekt. De bekeuring wordt vernietigd. Sonja Vlasblom reageert blij. „Ik had niet gedacht dat het zo zou lopen. Ik dacht eerst: ze geloven me niet.” De kosten van de bekeuring krijgt ze terug, maar ongeveer de helft daarvan is ze al weer kwijt aan de reiskosten. Door alle spanning vergeet ze tijdens de zitting haar kosten te declareren. Dus blij met een kanttekening. „Het zij zo.”

Meer nieuws uit Ombudsteam

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.