Halte IJmond: Simon reist wat af voor de pasar malam

Halte IJmond: Simon reist wat af voor de pasar malam
Simon Dekker
© foto kees de boer

Simon Dekker heeft twee tassen vol met spulletjes. Van de Beverwijkse Bazaar. De tachtigjarige Zandvoorter doet dat wel vaker, een tochtje met bus of trein maken. Dan bedenkt hij ’s ochtends een plan, pakt zijn rollator en gaat op pad.

Vijftien jaar is hij nu gepensioneerd, vertelt hij. Ooit werkte Simon 45 jaar als soigneur bij het voormalige Hotel Bouwes in Zandvoort. Soigneur? ,,Ik kookte aan tafel. Exclusief eten.”

Simon kwam als achtjarige jongen vanuit Indonesië naar Nederland. ,,Mijn moeder was Javaans, mijn vader was een Nederlander.

In september 1950 zijn we met de boot naar Nederland gekomen.”

Tegenwoordig verblijft Dekker in verzorgingshuis Molenburg in Haarlem. ,,Ik kan overal gaan en staan waar ik wil. Als ik wil, gaat er een begeleider mee, maar dat vind ik niet fijn. Laat mij maar lekker alleen gaan, ik vermaak me prima.”

De Nederlandse man met Indische roots is dol op pasar malam, de Indonesische markt. Stad en land reist hij ervoor af. ,,Ik ben laatst naar een pasar malam in Steenwijk geweest en in Hilversum. ,,Binnenkort is er weer een in Dordrecht. Ik kom er veel Indische mensen tegen. Kunnen we ook de taal weer spreken.”

Fooi

Simon spreekt sowieso meerdere talen, dat heeft hij geleerd tijdens zijn jarenlange werk in de horeca. ,,Je moest daar met allerlei mensen omgaan aan tafel. De meest veeleisende mensen waren meestal degene met het meeste geld en daar kreeg je de meeste fooi van. Ik ging regelmatig met duizend gulden tip per maand naar huis.”

Bekende gasten kwamen er ook. ,,Ik weet nog wel dat er een Grand Prix in Zandvoort was. Kwamen die coureurs bij ons in Hotel Bouwes eten. Ik heb nog een keer Niki Lauda aan tafel gehad. Aardige man was dat.”

Hij droomt nog weleens van zijn oude werk, zegt hij. ,,Dan word ik helemaal badend in het zweet wakker. Ben ik bekaf, want dan ben ik weer uren aan het werk geweest.

Lastig, ja, maar niets aan te doen. Het zit kennelijk nog steeds in m’n systeem. Ik sta ook nog steeds ’s ochtends om vijf uur op, net als vroeger. Dat ritme zit er nog in. Vind ik ook niet erg, want dan kun je meer uit de dag halen.”

Simon verveelt zich geen dag. ,,En aan doodgaan denk ik niet. Ik heb ook het idee dat het mijn tijd nog niet is. Ze hebben me daar nog niet nodig volgens mij.”

Kees de Boer

Meer nieuws uit IJmond

Keuze van de redactie