Column: Hoogbegaafde kamelen

Column: Hoogbegaafde kamelen

Als er hoogbegaafde mensen bestaan, zijn er dan ook hoogbegaafde gorilla’s en kamelen? Komt het bij alle zoogdieren voor?

Mijn gezelschap vond het best aardig om daar, onder het genot van een Belgisch biertje, eens over te filosoferen. Over de apen geen twijfel, dankzij superslimme Coco de gorilla, die met mensen leerde communiceren via gebarentaal. Maar hoogbegaafde kamelen?

Het leek mij het juiste moment om wijlen mijn muis Snuffeltje in de schijnwerpers te zetten.

Snuffeltje was een jong van onze schoolmuis die in een aquarium in de kleuterklas woonde. De bevalling van een stuk of tien jongen was probleemloos verlopen, al traden daarna wel complicaties op: de juf beloofde ons dat wij ’s middags beschuit met muisjes zouden krijgen, waarna de helft van de klas – ik ook - in snikken uitbarstte omdat wij kleutertjes dachten dat wij de pasgeboren muisjes op moesten eten.

Enfin, de muisjes waren ter adoptie en ik mocht er eentje uitkiezen. Snuffeltje woonde ruim een jaar alleen in een riant aquarium op ons dressoir. Zo te zien naar alle tevredenheid.

Hij (geen zij, het determinatieklusje was gelukt) had een huisje met ramen, sliep op een bedje van watten en had een klein pretpark voor de deur. Zoals een metalen tredmolentje. Maar Snuffeltje was niet van dergelijk vermaak, liever lag hij in de deuropening het leven wat te overpeinzen.

Dat leven werd ruw verstoord toen de klassenmuis weer jongen kreeg en mijn jongste broer een muisje uit mocht kiezen. Het werd Grijsje. Bij Snuffeltje intrekken was niet aan de orde, die had als overduidelijke hint zijn ramen dichtgestopt met watten. Grijsje moest genoegen nemen met een wat mindere woning; hij betrok het toiletrolletje zonder morren.

Grijsje vond het pretpark fantastisch en rende maar wat graag in het tredmolentje. Nu piepte dat molentje nogal naargeestig en dat moet Snuffeltje een gruwel zijn geweest. Toen Grijsje zijn toiletrol opzocht voor een dutje, sloop Snuffeltje naar het rad en stopte met zijn voorpootjes flink wat zaagsel onder, op en rond de onderkant van het wiel.

Het rad stond klemvast en Grijsje snapte daar niets van. Het kwam niet in hem op om het rad uit te graven. Deze geschiedenis zou zich na iedere verschoning van het hok herhalen; we hebben het met z’n zessen thuis keer op keer met eigen ogen gezien.

Mijn gezelschap luisterde geamuseerd. Maar schudde het hoofd. ,,Dat is een sabotageactie, daar is zoveel logica voor nodig, dat kan een muis niet verzinnen’’, besloot de expert in ons midden (de enige die op de middelbare school biologie in het pakket koos).

,,Maar’’, hield ik vol, ,,als er hoogbegaafde mensen zijn, waarom zouden er dan geen hoogbegaafde muizen kunnen bestaan?’’

Mijn gezelschap lachte mild. ,,Op de onbegrepen muis dan maar’’, proostte het. ,,Op Snuffeltje’’, proostte ik mee. Al denk ik dat hij liever Albert had geheten. Of Leonardo.

Meer nieuws uit Regio

Keuze van de redactie