Onderwaterbevalling: kindje landt zacht in water

Een moeder met een pasgeboren jongetje na een badbevalling in het ziekenhuis. COPYRIGHT ANP BART MAAT

Een moeder met een pasgeboren jongetje na een badbevalling in het ziekenhuis. COPYRIGHT ANP BART MAAT© Foto ANP Bart Maat

Annemarie de Jong

Verloskundige en geboortecoach Marike Bahlmann uit Alphen aan den Rijn is ambassadeur van de badbevalling. „Water ontspant en werkt als een natuurlijke pijnstiller.”

Baby Suus komt thuis ter wereld in een speciaal bevalbad. „Het was zo mooi. Ik kan het iedereen aanraden, ik zou het zo weer doen”, zegt moeder Judith Ubink (32) over haar onderwaterbevalling. „Ik heb geen ervaring met een bevalling in bed, maar ik denk echt dat het pijn scheelt. Het gaat zo ontspannen. Je kind maakt een zachte landing in het water.”

Als Judith Ubink zwanger raakt denkt ze ’geen moment’ aan een onderwaterbevalling. Totdat ze filmpjes van een badbevalling ziet.

„Om ons mentaal en fysiek zo goed mogelijk voor te bereiden op de bevalling volgde ik samen met mijn vriend een cursus ’hypnobirthing’. We kregen een filmpje te zien van vrouwen die in bad bevallen. Het zag er zo rustig en natuurlijk uit. Écht mooi. Zo kan het dus ook! We gaan een bad huren!”

Op 11 februari 2019 beginnen ’s nachts de weeën. Als de verloskundige rond 7 uur arriveert, heeft Judith Ubink 5 centimeter ontsluiting. „Ga dat bad maar opzetten, zei ze tegen mijn vriend.” Als het bad in de slaapkamer vol is, wil ze er eerst niet in. „Ik had zo’n pijn, ik wist gewoon niet wat ik met mezelf aan moest. Maar oké, ik wilde dit, dus laat ik het maar proberen. Ik kan er altijd weer uit. In het water voelde ik gelijk verlichting. Je bent gewichtsloos, voelt je buik niet meer. Het water brengt ontspanning, ook tussen de weeën door. Dan hang je een beetje over de rand.”

Knallende perswee

Een paar keer moet ze opstaan, zodat de verloskundige de hartslag van de baby kan meten. „Ik wilde er helemaal niet uit, maar de apparatuur is niet waterbestendig.” Als ze even rechtop staat krijgt ze een ’knallende perswee’. „Ik voelde veel meer pijn boven water. Ik dacht: het kind moet eruit. Gas erop! Wel gecontroleerd natuurlijk, want je wil er ongeschonden uitkomen. Twee persweeën later kwam Suus. Met haar gezichtje naar boven en oogjes open. Onwijs vet is dat.”

Suus kan even onder water blijven omdat ze nog aan de navelstreng vastzit. Dan legt de verloskundige haar op moeders borst. „Natuurlijk doet bevallen serieus pijn, maar het verliep bij mij volgens het mooist denkbare scenario”, blikt Judith terug. „Suus heeft zo’n goede start gehad, daar hebben we echt profijt van. Het is een heel rustig en tevreden kindje.”

,,De badbevalling zat wat in de alternatieve hoek, maar de laatste jaren neemt de vraag enorm toe”, zegt verloskundige en coach Marike Bahlmann (38). In geboortewinkel De GeboorteKade in Alphen aan den Rijn verkoopt ze cadeautjes, geeft ze les in onder andere ’hypnobirthing’ en verhuurt ze bevalbaden. „Vanmorgen werd ik vanaf de verloskamers gebeld door een collega-verloskundige uit het Alrijne Ziekenhuis. Of ik toevallig heel snel een bevalbad beschikbaar had, omdat twee aanstaande mama’s hier tegelijkertijd gebruik van wilden maken en daar was maar één bad beschikbaar.”

Marike Bahlmann is fan van de badbevalling. „Water ontspant en werkt als een natuurlijke pijnstiller. Het is een mooie manier om synthetische pijnstilling buiten de deur te houden.” Ze is blij dat kunstmatige pijnstilling bestaat, maar wijst op de mogelijke nadelen. „Het verslapt je spieren en ook je baarmoeder denkt: ’Hè lekker, even ontspannen!’ Zo ontstaat er teveel rust in een actief proces. Soms zijn er chemische hormonen nodig om de bevalling weer aan te zwengelen.”

Officiële cijfers ontbreken, maar ze ziet steeds meer aanstaande ouders kiezen voor een waterbevalling. „Ze vinden de ondersteunende, ontspannende werking van water tijdens het bevallingsproces heel belangrijk. Het lichaam kan dan zelf z’n ding doen. De vrouw maakt endorfine aan als lichaamseigen pijnstiller. De pijn is niet weg, maar de scherpe kantjes zijn er van af.”

Meestal wordt het bevalbad gehuurd. Alleen de hoes die het bad bekleedt, wordt na afloop weggegooid. Ook steeds meer ziekenhuizen staan open voor badbevallingen. Soms moet je zelf het bad meenemen. Dat is hoog en ruim, zodat de vrouw verschillende houdingen kan aannemen en de verloskundige er omheen kan.

Spiegel

Een spiegel kan op de bodem worden gelegd, zodat de verloskundige alles goed kan zien. Wordt het geen bloedbad? „Valt erg mee”, zegt Marike Bahlmann. ,,Er gaat minstens 450 liter in het bad en een normale hoeveelheid bloedverlies is tussen de 200 en 500 milliliter, dat zie je amper.”

Het mooiste aan een waterbevalling is ’de intieme sfeer’. ,,Dat gevoel van veiligheid helpt een vrouw te focussen en vertrouwen op haar eigen lijf.”

Meer nieuws uit Lifestyle

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.