Premium

Halve dorp nachten wakker door schrootlawaai, maar: Tata Steel bleef binnen de normen

Halve dorp nachten wakker door schrootlawaai, maar: Tata Steel bleef binnen de normen
'Schrootcatering 2', op 900 meter van Wijk aan Zee, levert het dorp lawaai en roestwolken op.
© foto dirk-jan prins
Wijk aan Zee

Het halve dorp lag eind augustus nachten lang wakker van het lawaai van schroot dat bij Tata Steel luidruchtig werd verwerkt. Maar officiële geluidmetingen van Omgevingsdienst Noordzeekanaalgebied tonen desondanks aan dat de fabriek niet in overtreding was.

Een meetrapport door een geluidsdeskundige van de Omgevingsdienst laat hier geen misverstand over bestaan. Maar volgens dorpsbewoners valt er wel wat op die metingen af te dingen.

De metingen zelf geloven ze wel, maar de vergunning waaraan die meetresultaten worden afgemeten vormt het probleem, zegt Petri Raaymakers uit het dorp. Door allerlei berekeningen en uitzonderingen kon Tata Steel die nacht maar liefst vijftien decibel boven de vergunde geluidsgrens uit gaan, zonder daar een boete voor te krijgen.

Piekgeluiden

Het rapport vermeldt dat de geluidstechnicus van de omgevingsdienst in de nacht van 27 op 28 augustus tussen 23.14 en 01.20 heeft gemeten bij de Spar in het dorp. Die plek staat bekend als ’controlepunt IP2’. Die plek is 1300 meter van schrootcatering 2 bij Tata Steel. „Tijdens de meting was het geluid van schroothandelingen op het Tata-terrein goed waarneembaar”, schrijft de geluidsonderzoeker op, en ook de piekgeluiden waren ondanks vele passerende auto’s goed te horen.

De geluiden bereikten volgens de microfoon van de onderzoeker af en toe pieken van 62 en 61 decibel. Veel hoger dan het maximum in de vergunning van Tata Steel, dat van middernacht tot 7 uur ’s ochtends 47 decibel toestaat.

Toch is er voor Tata geen vuiltje aan de lucht, omdat de milieuvergunning van het bedrijf een belangrijke uitzondering toestaat, voor ’piekgeluiden’. Die mogen tien decibel hoger zijn. Dus 57 decibel.

Er is weliswaar enkele keren boven de zestig gemeten, maar door een correctie die wetenschappelijk meegenomen moet worden, blijven alle piekgeluiden keurig op of net beneden de norm van 57 decibel. Op één meting van 62,5 db na, die na alle berekeningen op 58 decibel komt „De overschrijding valt binnen de methodische meet- en rekenonnauwkeurigheid van 1-2 decibel”, schrijft de OD op.

Tegenstrijdigheid

Petri Raaymakers, die zich namens Dorpsraad Wijk aan Zee op het geluidsdossier heeft gestort, ziet een tegenstrijdigheid tussen de papieren werkelijkheid van metingen en rekenmodellen, en het stevige lawaai wat veel mensen wakker hield en waarover zo’n honderd klachten werden ingediend bij de omgevingsdienst.

„De specialist heeft alleen pieken gemeten. Maar wat is een piek, als je twee uur lang elke dertig seconden geluid ver boven de norm meet? In het civielrecht kan iemand zijn buurman al aanklagen voor een haan die af en toe kraait. Maar wij kunnen dit niet aanpakken, omdat het is vergund.”

De geluidsman van de omgevingsdienst valt volgens haar niets te verwijten: „Die is met handen en voeten gebonden aan die vergunning. Dát is het probleem.”

Vervelend

De verplaatsing van de schroothoop binnenkort naar een plek 300 meter dichterbij het dorp baart haar dan ook grote zorgen. „Wij zijn geen rekenmodellen, wij zijn mensen die hier wonen. Wij horen dit, het is heel vervelend, en we zijn er als de dood voor wat er nog meer aan zit te komen.”

Meer nieuws uit IJmond

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.