Premium

Filmrecensie:Smakeloze sprookjesvariant op Holocaust

Filmrecensie:Smakeloze sprookjesvariant op Holocaust
Elle Fanning, Angelina Jolie en Sam Riley in „Maleficent 2’.
© Foto Jaap Buitendijk

Met Angelina Jolie als titelheldin sleepte het duistere Disney-sprookje ’Maleficent’ wereldwijd een slordige 700 miljoen euro binnen. Dat maakte een vervolg onvermijdelijk.

Vijf jaar geleden kwamen bioscoopbezoekers er achter dat de boze fee uit de Disney-klassieker ’Sleeping beauty’ goede redenen had voor haar wraakzucht. Bovendien bleek zij uiteindelijk haar hart op de goede plaats te hebben en zorgde ze als een moeder voor de prinses die door haar vloek werd getroffen.

Deze Aurora (Elle Fanning) is in het vervolg inmiddels oud genoeg om trouwplannen te koesteren met de kroonprins van het land dat grenst aan het magische koninkrijk waar Maleficent en haar pleegdochter wonen.

Prins Philip is een oprechte knul. In tegenstelling tot zijn bijzonder doortrapte moeder, gespeeld door Michelle Pfeiffer. Want in plaats van op vrede aast zij op de uitroeiing van alle magische wezens uit Malificents sprookjesparadijs.

Met list en bedrog laat zij hen samendrijven in een kerkgebouw, waar ze worden blootgesteld aan een biologisch wapen. Terwijl er buiten op het slagveld al even sadistisch te werk wordt gegaan.

Dat deze film munt probeert te slaan uit een smakeloze sprookjesvariant op de Holocaust is zonder twijfel het meest verbijsterend. Helaas valt er verder ook weinig goeds over ’Maleficent 2’ te melden. Niet over het rommelige verhaal. Niet over het overdadige design. En niet over de personages, die nauwelijks smoel krijgen.

Dat Jolie en Pfeiffer in hun rollen aardig aan elkaar gewaagd zijn, is in deze zogenaamde ’dark fantasy’ een van de schaarse lichtpuntjes.

Meer nieuws uit Cultuur

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.