Premium

Hoog in de lucht heeft Robin zelf de controle

Hoog in de lucht heeft Robin zelf de controle
Robin de Groot van de zweefvliegvereniging in Castricum
© Foto Studio 2 Media/Gwendelyn Luijk

Ingeklemd tussen stuurknuppel en cockpitkap, een oog op de hoogtemeter gericht, voelt Robin de Groot de ultieme vrijheid. Met zijn 34 jaar is hij al een veteraan binnen de Zaanse Zweefvliegclub in Castricum.

,,Wat een cliché hè”, zucht hij, direct als hij die vrijheid heeft benoemd. ,,Maar het is wel zo.” In het clubhuis van de EZZC is links de hangar, waarin de vereniging haar vliegtuigen heeft staan en ook de lier om de toestellen de lucht in te krijgen. Rechts de kantine. Beter gezegd: 'Restaurant de Thermiekbel' zoals een stokoud bordje aan de muur verkondigd. Een paar barkrukken, tal van foto's, en drie oude vliegtuigstoelen maken het vliegeniershonk compleet. ,,Veel van onze leden komen uit de luchtvaart”, zegt Robin. ,,Het maakt het makkelijk om aan afgedankte KLM-spullen en dergelijke te komen.”

Zelf werkt hij ook op Schiphol, als flight dispatcher voor de KLM. Hij kwam als tiener bij toeval in aanraking met zweefvliegen. ,,Mijn vader kreeg voor zijn vijftigste verjaardag een vliegles cadeau. Ik vond het wel interessant. Toen ik las dat hier een zweefvliegvereniging zat, ben ik eens gaan kijken.”

Dat is achttien jaar geleden. Inmiddels heeft Robin er heel wat vlieguren op zitten. In de hangar staan twee lesvliegtuigen – een tweezitter en een eenzitter voor de gevorderde leerlingen – en in een soort aanhangers zitten de meer geavanceerde vliegtuigen. Voor het vervoer worden de vleugels eraf gehaald. ,,Die vliegtuigen gebruiken we voor de overlandjes”, legt Robin uit. ,,Dat zijn de langere vluchten. Hier maken we tochtjes van vijf of tien minuten, maar als je wilt kun je echt uren in de lucht blijven. Een aantal leden vliegt bijvoorbeeld veel in Frankrijk. Dan wordt het vliegtuig dus gewoon achter de auto gehangen.”

De EZZC werd opgericht in 1936 en is sinds de jaren vijftig gevestigd in het duingebied te Castricum. De plek heeft zijn voor- en nadelen. Mooi uitzicht en de zon die in de zee zakt, gezien vanuit de lucht. Maar ook altijd lager dan 360 meter blijven vanwege de aanvliegroutes van Schiphol.

,,Het is vrij krap en klein”, zegt Robin als hij de cockpit van een lesvliegtuig laat zien. Hij wijst aan: ,,Pedalen, hoogtemeter, snelheidsmeter, variometer om de stijging en daling van het vliegtuig te meten. Maar dat voel je ook onder je vleugels. Je hebt al die instrumenten wel, maar in een zweefvliegtuig vlieg je veel meer op je gevoel en zicht.”

Een poster in de kantine maakt duidelijk dat de 55 leden van de vereniging allemaal een bijnaam dragen. Zoals Robin 'Le Grand' de Groot. Een armere ziel moet het met de koosnaam 'Kokhals' doen. ,,Het vliegen is leuk”, vindt Robin. ,,Maar ook de gezelligheid eromheen. We zijn echt een vriendengroep. Na een dagje vliegen drinken we vaak nog een biertje.”

Over het vliegen zegt hij: ,,Je wordt afgeschoten en plotseling ben je vrij en heb je de volledige controle. Het is ook een avontuur, iedere keer weer. Hoe lang blijf je in de lucht, kun je de thermiek vinden? Als je een overlandje maakt, weet je vooraf nooit precies hoe je op je bestemming komt. Al kun je op een goede dag wel aan de bewolking zien waar de thermiek zit.”

Landt de piloot per ongeluk niet op een vliegveld, dan heet dat een 'buitenlanding'. ,,Je bent lekker aan het vliegen en opeens houdt het op. Geen thermiek meer te vinden. Je ziet het gelukkig wel aankomen, je zit niet in een keer in de problemen. Met een zweefvliegtuig kun je in principe overal landen. De eerste keer dat het mij gebeurde landde ik in een weiland in Frankrijk, naast een paar mensen die zaten te barbecueën. Met handen- en voetenwerk probeerde ik duidelijk te maken dat er niks aan de hand was en dat mijn vrienden me op kwamen halen, maar dat het wel nog een paar uur kon duren.”

Zweefvliegen is een heel veilige hobby, benadrukt Robin. ,,Je wordt op werkelijk alle situaties getraind. In al die jaren heb ik maar een keer gevreesd dat er iets zou gebeuren. Het was ranzig weer en ik zat achterin terwijl een vriendin vloog. We kwamen in een luchtzak en ik dacht even: we tikken dat rijtje bomen daar aan. Maar haar training nam het direct over en ze trok ons pijlsnel weer omhoog.”

Zijn persoonlijke recordtijd staat op 5,5 uur in de lucht. Dat is niks vergeleken met een ander clublid, die in een uur of tien duizend kilometer aflegde. ,,Van mij hoeven die lange stukken niet zo”, vindt Robin. ,,Ik word net zo blij van een kort vluchtje. Mij gaat het erom even los te zijn van alles. Zolang ik in de lucht zit, ben ik alleen maar bezig dat vliegtuig daar te houden. Al het andere laat ik achter me. Dat is heerlijk.”

Meer nieuws uit IJmond

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.