Haarlemse ziekenhuismedewerkster: ’Als ik met pensioen ga, ga ik eerst twee jaar uitrusten’

Haarlemse ziekenhuismedewerkster: ’Als ik met pensioen ga, ga ik eerst twee jaar uitrusten’
Haarlem

OK-assistente Myra Janssen en doktersassistent Gyorgyike Horvath (polikliniek urologie) in het Haarlemse Spaarne Gasthuis doen woensdag mee aan de eerste grote algemene ziekenhuisstaking.

„Mijn allergrootste zorg is dat er niet meer genoeg handen aan het bed zijn”, zegt doktersassistent Gyorgyike Horvath (polikliniek urologie) van het Spaarne Gasthuis in Haarlem. „De bevolking vergrijst, maar wij vergrijzen ook. De werkdruk is heel hoog. In je eentje een patiënt uit een scootmobiel of rolstoel tillen is best zwaar. Wordt een collega ziek dan heeft dat gevolgen voor een hele afdeling.”

,,We werken over, vallen in. Je gaat maar door. Dat zit in ons DNA, anders ga je de zorg niet in. Je wilt er zijn voor de patiënt. Tijd voor pauze is er vaak niet, dan eet je een broodje tussendoor. Ik denk dat als ik met pensioen ga, ik eerst twee jaar ga uitrusten.”

Loon bij

„Er moet loon bij. Zeker voor de jongeren, die wonen gedwongen bij hun ouders omdat ze niet genoeg verdienen voor een hypotheek. Het is bar en boos wat je verdient in de zorg. En je hebt wel de verantwoording over mensenlevens.”

,,Staken vind ik heel moeilijk. Ik slaap er soms slecht van. Je moet het spreekuur afzeggen. Dat deed ik met het lood in mijn schoenen. Maar ik werd tijdens het bellen steeds vrolijker. Patiënten staan helemaal achter ons. ’Jullie verdienen niet 5 procent meer loon, maar 10!’, hoor je dan. Iedereen heeft ons vroeg of laat nodig. Als voorzitter Ad Melkert van de NVZ eens iets heeft wil hij toch ook goed geholpen worden!”

Personeelsgebrek

„Ik ga staken omdat we elke dag tegen het personeelsgebrek oplopen. Niemand wil meer in het ziekenhuis werken vanwege de slechte arbeidsomstandigheden. ’s Nachts tot twee uur werken en ’s ochtends om acht uur weer beginnen. Komt voor in de zorg, hè. Ik heb drie hbo-opleidingen en verdien minder dan een onderwijzer in het basisonderwijs”, zegt OK-assistente Myra Janssen.

Billen vegen

„Het is elke dag survivallen. Links- en rechtsom bochtjes maken om alle operaties door te laten gaan. Tijd voor pauze is er meestal niet. Het is niet vol te houden, mensen zijn doodmoe. En hoeveel technologie je ook invoert; de zorg blijft mensenwerk. Een apparaat veegt niet de billen van een patiënt. Een apparaat stelpt het bloeden niet. En als je doodsangsten uitstaat voor een operatie wil je een begripvol mens aan je bed.”

Meer nieuws uit Achtergrond

Keuze van de redactie