60 seconden: Nieuwjaarswens

© Hedske Vochteloo

Afgelopen zondagavond, 8 december. De deurbel gaat. In het pikkedonker en in de stromende regen staat een meisje van een jaar of vijftien, zestien. ,,Alstublieft, de beste wensen voor het nieuwe jaar’’, zegt ze, met in haar hand een pakket folders in folie met daar bovenop een kaartje van het verspreidingsbedrijf.

Word ik nu zo oud, of komen de kaartjes al vroeg dit jaar? ,,We hebben ze deze week gekregen’’, zegt ze. Ik verontschuldig me, want ik had er nog niet op gerekend. Doorgaans leggen mijn vrouw en ik in de weken voor Kerstmis al wat muntgeld opzij voor de bezorgers, en voor de bezorger van de krant wat meer. Die moet immers elke dag door weer en wind voor dag en dauw in touw.

Nu moet ik mijn portemonnee omkeren, en ik kan slechts een paar stuivers en dubbeltjes opduikelen - ik betaal tegenwoordig vrijwel nooit meer contant. Als de bank bij mij in de buurt de pinautomaat weghaalt, heb ik het waarschijnlijk pas na een paar maanden in de gaten.

Het meisje reageert evengoed tevreden met de karige fooi waar ik mezelf eigenlijk een beetje voor schaam. Als ik de deur achter me dicht heb gedaan, bedenk ik dat ik haar ook voor had kunnen stellen volgende week nog eens langs te komen.

Toch denk ik dat het meisje al met al best een aardig bedrag op kan halen. Al die kleine beetjes bij elkaar loopt toch wel op. Een paar honderd euro moet te doen zijn, en het is haar gegund. Het kaartje bewaren we netjes, want we weten ook dat sommige jongelui in andermans wijk de nieuwjaarsfooien ophalen. Daarnaast liggen nu ook wat losse euro’s.

Meer nieuws uit IJmond

Verhaal uitgelicht

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.