Premium

Column Muis: ’Mijn vrouw is ongewenst de arena waarin onze poes het piepende muisje heen en weer ’petst’.’

Column Muis: ’Mijn vrouw is ongewenst de arena waarin onze poes het piepende muisje heen en weer ’petst’.’

Met een lege vaas loop ik langs het fietspad terug naar huis. In de koude regen verlang ik naar een versterkend kopje thee.

Een half uur daarvoor port Vrouw me wakker. De poes speelt op het bed. Met een veldmuis. Tussen haar benen. Ze is ongewenst de arena waarin onze poes het piepende muisje heen en weer ’petst’. Ik doe het licht aan, waarna de hond het spelletje ziet en ook wel mee wil doen. In een poging de hond bij de dieren op het bed weg te houden, grijp ik mis naar het nekvel van de poes. Zij heeft inmiddels door dat ik op haar speeltje uit ben en verdwijnt met een dikke staart - en de muis - onder het bed om daar haar spel voort te zetten.

Vrouw trekt zich veilig terug in de logeerkamer en laat mij achter met de opdracht het muisje te vangen. Jaren terug ving ik muizen in m’n studentenkeukentje met een speciale val, maar nu had de poes het beestje in haar greep. Ik ging op zoek naar iets om het beestje in te doen en een huishoudhandschoen. Echt niet dat ik die muis met mijn blote handen aan ga raken. Op advies van Vrouw - gegeven door de gesloten deur heen - lok ik de poes weg met snoepjes. Als ik de deur achter haar sluit, begint het echte werk. Want hoe krijg ik de muis onder het bed vandaan?

Ik vraag Vrouw de slaapkamer weer in, zij moet het matras omhoog houden zodat ik tussen de lattenbodem door het beestje kan grijpen. Me stoerder voordoend dan ik ben, stap ik in mijn pyjama op het bed af en vis hem aan zijn staartje omhoog. Hij houdt zich dood en verdwijnt in de vaas. In een park een flink stuk verderop laat ik het beestje weer los. Ik tril op mijn benen, solliciteren bij Rentokil zal ik nooit overwegen.

Meer nieuws uit IJmond

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.