Premium

In ’De rat van Amsterdam’ is Pieter Waterdrinker op zijn best

Een gevangene die met een Hemapennetje zijn levensverhaal schrijft in een Hemaschrift. Een verhaal over moord, ontrouw, liefde, bedrog en gruwelijk opportunisme. Pieter Waterdrinker doet het niet voor minder in zijn nieuwe roman ’De rat van Amsterdam’.

Bijna 600 pagina’s heeft hij ervoor nodig en eerlijk gezegd had het ook best iets minder mogen zijn. Zeker tegen het eind verslapt de spanningsboog, verliest het verhaal aan impact en hangt de lezer murw gebeukt door zoveel vertelgeweld machteloos in de touwen. Maar wie volhoudt, wacht ook veel moois. Want vertellen kan Waterdrinker. Het plezier spat van vrijwel elke pagina, zijn zinnen vormen een feest van taal.

Meer nieuws uit Cultuur

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.