Mirthe Stoop van Plantenasiel Castricum: ’Hoe zieliger het plantje, des te leuker het project’

Mirthe Stoop tussen haar planten

Mirthe Stoop tussen haar planten© foto DUTCHPHOTO / HANS VAN WEEL

Frenk Klein Arfman
Castricum

Er is weer hoop voor ontheemde, verwaarloosde en opgegeven planten. Mirthe Stoop (33) startte afgelopen december het Plantenasiel Castricum. Met veel liefde en geduld weet zij zelfs het zieligste stronkje plant vaak weer te laten opbloeien.

Op de eettafel staan wat planten, in hoekjes en op kasten ook. En in de tuin staan er in de schuur nog meer. Boven staan wat planten in quarantaine, vanwege luizen. Een ervan wrijft ze al wekenlang elke dag in met wat spiritus. Die heeft dan ook een speciaal plekje in haar hart gekregen. ,,In principe zijn alle plantjes bij mij af te halen, maar ik denk dat ik die zelf wil houden. Daar ben ik al zolang zo intens mee bezig.’’

De term plantenasiel klinkt misschien alsof het gaat om planten die door mensen tijdens het vallen van de avond met een touwtje ergens aan een boom vast zijn gebonden voor ze snel in hun auto wegrijden. Zo zit het dus niet. Doorgaans verdwijnen planten immers gewoon in de groenbak. Als het aan Mirte ligt, hoeft dat vanaf nu dus niet meer.

Gezond

Mirte: ,,Het gaat om plantjes waar mensen misschien op zijn uitgekeken. Of als ze te donker staan, te groot worden of het mensen maar lukt ze gezond te houden... Die plantjes kan men nu bij mij afgeven.’’ Eenmaal in handen van Mirte kunnen die groene gasten een liefdevolle behandeling verwachten. ,,Ik kijk eerst of de wortels nog in orde zijn, als dat het geval is, kun je ze bijna altijd weer opkweken, met geduld en aandacht.’’ En die geeft ze graag.

Ze noemt het een uit de hand gelopen hobby, uitgevoerd met de kennis die ze meekreeg van ’haar moeder en Tante Thea’. Het helpt haar ook haar hoofd leeg te maken na haar soms inspannende werk als psycholoog in de verslavingszorg, waar ze op een geheel andere manier tracht de boel weer ’aan de praat’ te krijgen.

Wroeten

,,In wezen is dit Plantenasiel een heel egoïstische bezigheid van me’’, lacht ze. ,,Want ik vind het heerlijk om lekker in de aarde te wroeten.’’ En wellicht zijn planten makkelijker te helpen dan menig mens? ,,Goh, nu zit ik opeens op de bank, haha. Misschien. Het helpt me zeker om alle verhalen die ik overdag hoor, even van me af te zetten en mijn hoofd leeg te maken.’’ Bovendien ’kan ze niet goed tegen weggooien’. Ze gelooft in een tweede kans.

Onderscheid maakt Mirte niet. ,,Hoe zieliger het plantje, hoe leuker het project voor mij is.’’ Soms blijkt alle hulp niet te baten. ,,Het is niet zo dat ik dan sta te huilen, maar ik baal er dan wel van.’’

Ze kwam op het idee omdat ze er over hoorde. ,,Ik dacht, maar dan moet ik wel snel gaan opzetten in Castricum, anders is iemand anders me voor.’’

De plantjes die onder haar bezielende zorg weer zijn opgebloeid, kunnen geruild worden met nieuwe zorggevalletjes. ,,En mensen kunnen ze ook kopen, voor een paar euro. Dan heb ik weer ruimte voor nieuwe stakkers, terwijl ik het geld dat dan binnenkomt, kan besteden aan ’hulpgoederen’ voor de aanwezige planten.’’ Ze heeft geen maximum in gedachten als het gaat om het aantal planten dat ze kan en wil verzorgen. ,,Maar mijn vriend Ian wil wel wat ruimte overhouden om in te leven, haha. Dus er is een grens.’’

Het loopt al aardig. ,,Er is best veel animo. Mensen kunnen me vinden op Facebook en Instagram onder de naam Plantenasiel Castricum.’’

Heeft ze wellicht nog een gouden tip voor mensen die een plant maar niet in leven kunnen houden? ,,Een grotere pot, genoeg licht en soms is het beter even geen water te geven.’’

Meer nieuws uit IJmond

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.