’Criteriumkoning’ Sander Lormans zat tijdens de Ronde van Heemskerk in de slag met Niki Terpstra. ’Ik moest hem geld geven, anders zou hij niet meer rijden. Uit boosheid heb ik gewonnen. Zonder te betalen natuurlijk’

Sander Lormans is als ’liefhebber’ weer terug bij zijn oude club BRC Kennemerland.

Sander Lormans is als ’liefhebber’ weer terug bij zijn oude club BRC Kennemerland.© Foto Ron Pichel

Kees van Dalsem
Heemskerk

Sander Lormans fietste al duizenden kilometers in zijn leven, maar de ’criteriumkoning’ uit Heemskerk heeft er nog steeds niet genoeg van. De liefhebber trekt dit jaar voor het eerst de bergen in.

Sander Lormans (44) heeft natuurlijk wel eens een berg opgereden tijdens een trainingskamp met zijn club in Spanje. Sterker nog, zo belandde hij ook op een racefiets, maar een echte col reed hij nog niet op. „Ik ben tijdens wintersport wel eens met de auto de Alpe d’Huez opgereden, maar verder ben ik niet gekomen. In september doe ik mee me The Ride Pyrenees, een tocht over de hoogste toppen van dat gebergte.”

Atletiek

„Ik heb heel lang samen met mijn broer op atletiek gezeten bij AV DEM. Daar ken ik onder andere nog de zusjes Olsthoorn van (die eerder in deze rubriek stonden, red.). Mijn broer was ook nog best goed ook, hij is ook nog een keer Nederlands kampioen geworden. Samen verkenden we ook het mountainbikeparkoers van Spaarnwoude, dat in die tijd net was aangelegd. Dat vonden we zo leuk, dat we zijn overgestapt naar het fietsen. Grote wedstrijden heb ik niet gewonnen, ik kan me herinneren dat ik als belofte een keer op het podium heb gestaan. Ik was best fanatiek, ik heb ook nog halve dagen bij de fietsenzaak van Piet de Wit in Wormer gewerkt, zodat ik ’s middags kon trainen en de beschikking had over het beste materiaal van Specialized.”

Klassiekers

„Inmiddels was ik ook lid geworden van BRC Kennemerland en ging ik met mijn broer als voorbereiding op het nieuwe seizoen een keer mee op trainingskamp naar Spanje. Zo ben ik uiteindelijk ook gaan racefietsen. Dat was uiteindelijk veel te laat om nog prof te worden. Ik was 25 toen ik de Ronde van Midden-Nederland won, een van de vier klassiekers die ik op mijn palmares heb staan. BRC had destijds een hele goede groep renners onder leiding van Paul Tabak. Toen de club niet meer wilde investeren in de topamateurs, ben ik Paul gevolgd naar WV Noord-Holland.”

Bauke Mollema

„Met Ruiter Dakkapellen, zoals de ploeg van Tabak lang heette, heb ik mooie tijden beleefd. Ik heb nog met (oud-) profs Tom-Jelte Slagter en Bauke Mollema in de ploeg gereden. Je merkte meteen dat ze een ander niveau hadden dan wij. Mollema was pas net begonnen met fietsen en ging als gastrenner mee naar een etappekoers in Frankrijk. Hij won meteen de tijdrit en eindigde hoog in het klassement.”

Regenbanden

„Inmiddels werkte ik ook in ploegendienst bij de Hoogovens en had ik minder tijd om klassiekers te fietsen. Ik heb me toen gespecialiseerd in het rijden van criteriums. Uiteindelijk heb ik elk rondje in Noord-Holland wel een keer gewonnen. Ik had bijvoorbeeld speciale banden voor wedstrijden in de regen. Die liet ik een jaar uitdrogen, zodat ik veel meer grip had in de bochten en niemand mij kon volgen.”

Sportklasse

„Voor dit seizoen heb ik nog geen licentie, maar dat komt vooral omdat het nog niet zeker is dat er koersen worden verreden. De afgelopen jaren reed ik alleen nog alleen maar wedstrijden bij de sportklasse of op maandagavond bij BRC, de club waar ik weer lid van ben. Door een paar goede resultaten was ik eigenlijk te goed geworden voor de sportklasse en moest ik promoveren naar de elite, maar om nu weer tussen de mannen van Paul Tabak te rijden..”

Petten

„Als het mooi weer is, rijd ik graag naar mijn baan in Petten; inmiddels ben ik operator van de reactor van NRG. Veel collega’s weten wel dat ik fiets, maar ik krijg nog wel eens reacties als ze mij zien hangen in de sporthal in Egmond na afloop van Egmond-Pier-Egmond. ’Heb jij die gewonnen?’, hoor ik dan.”

In de slag met Niki Terpstra tijdens Ronde van Heemskerk

Natuurlijk is de overwinning van Egmond-Pier-Egmond in 2008 een hoogtepunt voor Sander Lormans. Maar de Heemskerker vond de editie van 2006 misschien wel net zo mooi. „Stond ik na afloop met winnaar Erik Dekker en nummer twee Thomas Dekker op het podium. Dat waren toch de beste Nederlandse renners van die tijd.”

(Tekst gaat door onder de foto)

Sander Lormans (rechts) op het podium naast Erik en Thomas Dekker na Egmond-Pier-Egmond 2006

Sander Lormans (rechts) op het podium naast Erik en Thomas Dekker na Egmond-Pier-Egmond 2006© Foto Joop Boek

Egmond-Pier-Egmond is sowieso een van zijn favoriete wedstrijden. „Sinds de eerste editie van de strandrace, heb ik er maar een of twee gemist. Ik ben wel eens eerder teruggekomen van een trainingskamp in Nieuw-Zeeland omdat ik wilde starten in Egmond.”

Lormans was in zijn beste dagen bijna niet te verslaan tijdens criteriums en strandraces. „Aan het begin van mijn carrière op de weg heb ik ook wel een paar klassiekers van de clubcompetitie gewonnen, zoals in 2002 de Ronde van Midden-Nederland, maar uiteindelijk bleek ik meer talent te hebben voor het kortere werk. Hoeveel criteriums ik gewonnen heb? Ik zou het eigenlijk niet weten. Het zouden er best zo’n honderd kunnen zijn.”

Koersen met veel publiek vond hij het leukste, zoals de Ronde van Heemskerk of Heerhugowaard. „Hij herinnert zich nog een ’thuiswedstrijd’ in Heemskerk, waarin hij in de slag zat met de huidige prof Niki Terpstra. „Normaal zou de plaatselijke favoriet de zege kunnen ’kopen’, maar Terpstra wilde dat ik hem betaalde, anders zou hij niet meer meewerken in de kopgroep. Daar was ik toen zo verbouwereerd over, dat ik uit boosheid hem heb verslagen. Zonder te hem betalen natuurlijk.”

buiten het spotlicht

Elke week spreken we met iemand die jaren geleden de sportpagina’s in deze regio beheerste. Hoe is het met deze held van vroeger? Vandaag: wielrenner Sander Lormans (44) uit Heemskerk.

Meer nieuws uit Sport Regionaal

Meest gelezen