Hij was een lul die het bed indook met een ander | Over Liefde

Een ontmoeting, een kus, een breuk of een gesprek, alles kan een keerpunt in de liefde zijn. Yanaika Zomer gaat op zoek naar onze diepere zielenroerselen. Toen zijn vrouw hem nodig had, ging Randy vreemd.

Randy is getrouwd met Delia. Een paar jaar terug ging hij vreemd.

„Laat ik niet beginnen met excuses. Wat ik ook aan zou voeren om mijn stomme fout te rechtvaardigen, er zal nooit iets zijn waardoor het minder verwerpelijk wordt.

Delia en ik zijn al sinds de middelbare school samen. Allebei wel eens verkering gehad, maar als het om liefde gaat, zijn we elkaars eerste. Toen we gingen samenwonen, vonden sommige mensen ons erg jong. Onzin, zeiden we. We hielden van elkaar en zagen geen enkele reden om te wachten. Jarenlang geloofden we zelf misschien wel het hardst dat we hun ongelijk bewezen. Wij waren voor elkaar gemaakt.

Maar natuurlijk kwam ook bij ons op een gegeven moment de klad erin. Stom is dat. Je denkt dat alleen andere stellen zo dom zijn elkaar uit het oog te verliezen. Maar met werk en de kinderen en vooral de algemene uitgeblustheid die je daar gratis bij krijgt, zaten ook wij ’s avonds naast elkaar op de bank, zonder nog echt met elkaar bezig te zijn. Netflixen, scrollen op je telefoon, van dat werk. Delia raakte onverwacht zwanger van de derde. Een voltreffer als je bijna nooit seks meer hebt. We waren verbaasd en een beetje bezorgd, maar de blijdschap nam de overhand. We hadden weer iets leuks om naar uit te kijken. ’s Avonds praatten we over de baby, zochten spulletjes uit die we na de tweede allemaal hadden verkocht en als ze moe was masseerde ik haar voeten.

Toen onze zoon werd geboren, ging er van alles mis. Het was een zware bevalling en Delia kwam er nogal gehavend uit, zowel geestelijk als lichamelijk. Ze kreeg een postnatale depressie. Terwijl ik het vertel, voel ik me meteen weer die enorme lul die het bed indook met een ander, juist toen zijn vrouw hem het hardst nodig had.

Haar depressie zorgde dat veel op mij aankwam. Naast mijn werk, zorgde ik voor haar en de kinderen. Ik deed het huis en de was, ik kookte en reed met de oudste twee naar school en sport. Het was een zwaar jaar, maar eigenlijk vooral voor haar.

Op het schoolplein vroeg één van de moeders een keer aan me hoe het ging. ’Wel goed hoor’, zei ik. Maar toen ze nog even doorvroeg gooide ik binnen no time alles eruit. Ze schrok en toonde haar bezorgdheid. Een hand op mijn schouder, een paar lieve ogen. Het was fijn. De volgende dag stond ik weer met haar te praten en de dag erop weer. Altijd maar een paar minuten omdat de kinderen eraan kwamen. Tot ze me vroeg of ik niet een keer wat langer wilde praten met een kop koffie.

Met die vrouw ben ik dus naar bed geweest. Eén keer. Ik kon het aan zien komen natuurlijk. De keren dat ik koffie ging drinken, kwamen steeds vaker, duurden steeds langer en veranderden langzaam van toon. Toen had ik het moeten stoppen, maar het was precies dat beetje licht en lucht dat ik nodig had.

Na die ene keer heb ik het meteen afgekapt. Ze begreep het gelukkig en had misschien wel net zoveel spijt als ik. Oh man, het schuldgevoel was ondraaglijk. Wat een klootzak was ik. Hoewel het me beter leek Delia niks te vertellen, wilde ik wel alles doen om het goed te maken. Ik had een prachtige, lieve vrouw die in de zwaarste periode van haar leven zat. Zij was de enige die al mijn aandacht verdiende.

Een jaar geleden heb ik alsnog opgebiecht. Vrouwen zijn niet gek namelijk, ze heeft altijd iets vermoed, maar het pas durven vragen toen ze er zelf sterk genoeg voor was. Ze heeft geschreeuwd en gehuild en gooide terecht een boek en een plant naar mijn hoofd. Daarna heeft ze een week niet tegen me gesproken. Op een dinsdagochtend verbrak ze haar zwijgen. ’Als je het ooit weer doet, zet ik je op straat.’

Waar ik het aan verdiend heb, weet ik nog steeds niet, maar langzaam gaf ze me haar vertrouwen terug. Wat een vrouw, dat ze dat kan. Ik doe elke dag mijn best om haar te laten voelen dat ze de enige is en weet dat ik een enorme mazzelaar ben dat ik haar nog heb.”

Wil jij (anoniem) jouw verhaal Over Liefde delen? Mail naar yanaika@mediahuis.nl

Hier lees je meer Over Liefde

Meer nieuws uit Lifestyle

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.