Lezersdilemma: Mijn zus wil onze ouders niet vertellen dat ze op vrouwen valt

Jan Vriend

Op deze plek leggen lezers een dilemma voor. Anderen reageren hierop. Vandaag: Het hoge woord is eruit: de zus van Roos valt op vrouwen. Ze heeft het haar en haar broer verteld, maar wil niet dat haar ouders het weten. Uit schaamte. En om teleurstelling te voorkomen. Maar is zwijgen eigenlijk wel eerlijk? Reageren kan via dtv@mediahuis.nl

Roos (56): „Het was voor mij geen verrassing toen mijn zus mij haar geheim vertelde. Nooit heb ik haar belangstelling zien tonen voor jongens. In de vakanties trok ze er altijd op uit met vriendinnen, ze had nooit een relatie en woont al jaren alleen.

Mijn broer en ik waren dan ook niet verbaasd toen ze ons laatst vertelde dat ze op vrouwen valt. Geen probleem. Ze blijft dezelfde zus. En we zijn dol op haar zoals ze is. Voor de familie is ze goud waard, want ze is gezellig en is altijd de gangmaker bij het organiseren van uitjes. Ieder voorjaar regelt ze het familieweekend en ook het kerstdiner is bij haar in vertrouwde handen. Iedereen komt altijd, want wat zij bedenkt is altijd leuk. Dus daar zitten we dan rond de tafel met onze gezinnen en onze ouders, van bijna tachtig jaar. Die genieten dan het meest omdat ze het geweldig vinden als het hele stel bij elkaar is.

Hoewel we als gezin altijd open zijn over wat ons bezighoudt en we ook niet aarzelen om de politiek en andere maatschappelijke kwesties te bespreken, komt de seksuele voorkeur van mijn zus nooit ter sprake. Dat ze er opeens bij een glas wijn bij een praatavondje bij ons thuis mee voor de draad kwam, leek dan ook toeval. Waarbij ze wel betekenisvol liet vallen dat ze via via een vrouw had leren kennen met wie het mogelijk iets zou kunnen worden.

Leuk, dacht ik meteen. Waarna ik haar aanmoedigde om het ook met de rest van de familie te bespreken. Niet om er iets groots van te maken, maar omdat ik er niet van houd om iets verborgen te houden. Maar mijn zus zei meteen dat ze vader en moeder erbuiten wil houden. Het waarom was een ingewikkeld verhaal. Ze wil ze niet teleurstellen en ik proefde schaamte. Dat hangt samen met normen die de kerk en de traditie ons vroeger oplegde, maar ook met het aspect dat ze het al zo lang voor vader en moeder verborgen houdt. En met het feit dat ze pa en ma in bescherming wil nemen. Als ze het niet weten, hoeven ze zich geen zorgen te maken over het onbekende, redeneert ze. Zwijgen dus. Voorlopig. Tot pa en ma er niet meer zijn. Dan mag iedereen het weten, zei ze.

Misschien begrijpelijk, vanuit haar oogpunt. Maar ik heb er moeite mee. Ik snap dat het iets kwetsbaars is, maar waarom zou je zoiets verborgen houden? Misschien vinden pa en ma het lastig, maar als moderne bejaarden zullen ze niet blind zijn voor de tijdgeest. Als ze niet allang een vermoeden hebben. Bovendien: als familie moet je toch geen geheimen hebben voor je ouders? Maar ik zie ook de keerzijde: als mijn zus het alleen met mijn broer en mij wil delen, is dat haar eigen beslissing. Daar mag ik dan toch niks van zeggen? Of toch wel?”

Meer nieuws uit Lifestyle

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.