Een feestje in de paleistuin met iets te veel gasten | column

Janice Deul

Amalia-watchers zoals jij en ik konden hun lol op de laatste tijd, want Maxima’s oudste was niet weg te meppen uit de media.

Er kwam een boek, van Claudia de Breij, dat door auteur en geïnterviewde enthousiast werd geplugd; een uitgebreide tv-special met Dionne Stax, die ik nog moet bekijken, en er was de installatie als lid van de Raad van State. Een historische happening, waarbij Hare Koninklijke Hoogheid Prinses Catharina-Amalia blootshoofds - ’lekker eigengereid’ – op killer heels (geleend van mama?) en in Dutch Design van LaDress (à 259 euri) haar opwachting maakte. ’Volwassen’, ’beheerst’, ’een geboren koningin’ waren een paar van de kwalificaties die ze toegekend kreeg.

Haar verschijning oogstte lof en zo ook haar optreden. Tot het verjaarsfeestje - of eigenlijk moet ik zeggen: feest – van afgelopen zaterdag dus. De koninklijke birthday bash die plaatsvond in de tuin van Paleis Huis ten Bosch, in aanwezigheid van zo’n honderd mensen. Dat is dus net iets meer dan de vier personen die de overheid in deze turbulente tijd adviseert. De private en publieke ’Kan niet’- en ’Mag niet’-roepers meldden zich dan ook fluks. Schande.

Voorbeeldfunctie. Prinsessengedrag, was zo’n beetje de teneur. En Mark Rutte, demissionair MP en (beoogd) formateur, gooide olie op het vuur door sussend te spreken van ’Belangrijk moment in het leven van Amalia’. Daarmee een vrijbrief gevend aan alle aankomende achttienjarigen en hun ouders om de coronaregels aan hun laars te lappen en gewoon los te gaan. Iets dat je – laten we eerlijk zijn – nu ook al bij veel pubers ziet. Niet goed, maar zeer begrijpelijk, want 18 blijft 18 of je nu staatsrechtelijk volwassen bent of niet.

Naast alle min of meer gerechtvaardigde ophef is er echter nog iets dat me bezighoudt. Die party crashers ofwel ongenode gasten (borrowmans in het Sranan = Surinaams): hoe waren zij ten paleize geraakt? Over wie hebben we het überhaupt? Armlastige blauwbloedigen, in voor gratis bubbels en bites? Familie van Amalia’s vriendje-zonder-status of toevallige passanten, die in een onbewaakt ogenblik naar binnen sneakten of meeliftten met een jolige jonkheer, -vrouw of nonbinair persoon? Hoe het ook zij: gastvrijheid is een mooi iets.

Goed om te zien dat Amalia haar woonst ook openstelde voor degenen die niet op de juiste lijsten staan. Ik zou zeggen: houd dat vast, Koninklijke hoogheid. Hopelijk neemt de nieuwe regering hier een voorbeeld aan.

Meer nieuws uit Opinie-Column

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.