Met kerst mag Bridget Jeroen graag een beetje plagen | Over Liefde

© Foto Pixabay

Een ontmoeting, een kus, een breuk of een gesprek, alles kan een keerpunt in de liefde zijn. Yanaika Zomer gaat op zoek naar verhalen over liefde, want alle liefdes vertellen een verhaal. Jeroen werd op het kerstbal door Bridget ten dans gevraagd.

Jeroen leerde Bridget kennen op de dansschool. Op het kerstbal vroeg zij hem ten dans. „Volgens mij ben ik van de laatste generatie die nog op dansles moest. Ik was 14 en mijn ouders stonden erop dat ik het in ieder geval één jaar zou proberen. Ik vond het ontzettend suf allemaal en aanleg had ik ook al niet, dus de eerste weken waren een ramp.

Ik had nog geen idee hoe gezellig het zou worden. Behalve de lessen waren er dansavonden. In de praktijk was dat een grote groep jonge pubers die elkaar af en toe ten dans vroegen, maar toch vooral heel veel zaten te ouwenelen. Het was een beetje oefenen voordat we écht uit mochten gaan. Ik heb daar mijn eerste biertje gedronken. Dat mocht ook toen niet, maar het was allemaal net wat makkelijker.

Bridget was zo’n meisje dat elk pasje razendsnel oppikte. Ze mocht het vaak voordoen met één van de oudere jongens die hielpen in de les. Ik was al snel van haar onder de indruk. Ze bewoog zo makkelijk, zelfs op hoge hakken. Ik had van die nette herenschoenen gekregen met een danszool eronder. Dát vond ik al lastig lopen.

Volgens mij was het tijdens een quickstep dat de leraar me zag stuntelen. Er zat zo’n raar hupje in. Misschien was het wel een chachacha. Hoe dan ook, ik kon er geen hout van. De leraar riep ’Changez!’ geloof ik, het teken dat we moesten wisselen en koppelde Bridget aan mij. Ze was erg lief voor me. Terwijl ik er een puinzooi van maakte, deed ze het geduldig tien keer voor. Ze moest om me lachen, maar lachte me niet uit.

De rest van de les dansten we allebei weer met anderen, maar toen de les voorbij was, riep ze ’Doei Jeroen!’. Ik weet nog dat dat indruk op me maakte. Gewoon dat ze de moeite nam en dat ze mijn naam gebruikte. Die avond in bed heb ik nog wel een tijdje aan haar liggen denken. Ze was echt heel leuk.

In de weken daarna vond ik het steeds minder suf om naar dansles te gaan en de dansavondjes op zaterdag werden alleen maar gezelliger. Dansen deed ik bijna nooit hoor. Ik bleef lekker zitten om te kijken. Bovendien vroegen de oudere gasten de leukste meiden al. Bridget werd door de een na de andere de dansvloer opgesleept.

En toen kwam het kerstbal. In de aanloop gonsde het al. Ik begreep dat het een hele happening was.

Iedereen zou in nette kleren komen en de dansschool was mooi versierd. Ik vroeg mijn moeder of we nieuwe kleren konden kopen. ’Zie je wel’, zei ze. ’Ik wist wel dat je het dansen leuk zou vinden.’

Ik kreeg een zwarte pantalon en een donkergroen overhemd van nepzijde. Dat was toen hip, geloof ik. Nu lach ik me kapot als ik de foto’s zie.

Het gonzen was niet voor niks geweest. De zaal was echt heel mooi. Langs de wanden hingen enorme kransen en de kerstboom knalde zowat uit elkaar van de gouden versiersels. Alles glom en glitterde. De jongens hadden allemaal iets knaps aangetrokken en roken stuk voor stuk naar Axe. De meiden droegen jurkjes en glitterdingen. Bridget zag er ontzettend mooi uit, vond ik. Iets met spaghettibandjes en een boa. Ze had haar haar opgestoken en haar moeder had er een kerststukje in gemaakt.

Het was een heel gezellige avond. We hadden gewoon van die typische puberlol om helemaal niks. Maar plotseling boog Bridget zich naar me toe. ’Dansen?’, zei ze. Ik dacht even dat ze zich vergiste. Zíj vroeg míj ten dans? Ze had met al die gasten kunnen dansen, die daadwerkelijk maat konden houden, maar ze wilde met mij? Ik herinner me gek genoeg weinig van die dans, maar wel dat we later in een hoekje zaten te zoenen. Wauw.

Bridget en ik hebben eerst een tijdje verkering gehad, toen twee jaar niet, maar zijn uiteindelijk bij elkaar gekomen. En dat zijn we nog steeds. Met kerst mag ze me graag een beetje plagen. Dan zet ze een muziekje op en vraagt me ten dans. Gelukkig heb ik haar om me te leiden, en niet alleen tijdens een quickstep, want ik ben nog steeds de grootste houten klaas.”

Wil jij iets over de liefde vertellen? Mail naar yanaika@mediahuis.nl

Meer Over Liefde lees je hier

Meer nieuws uit Lifestyle

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.