Brief aan Sam: ’Wat mij niet loslaat, is dat jouw veel te vroege dood gemakkelijk voorkomen had kunnen worden’

Jacqueline Verweij

De redactie van Haarlems Dagblad kreeg dit weekend een bijzondere lezersbrief binnen gericht aan Sam Hooftman. We zijn zodanig geraakt door de brief dat we die, in toestemming met de schrijver, op onze website hebben geplaatst. Het verlies van Sam heeft heel veel mensen geraakt, blijkt ook weer uit dit schrijven.

Lieve Sam,

Ik ken je niet, maar ik heb een zoon van ongeveer jouw leeftijd, dus jouw verhaal raakt me enorm. Mijn neef zit op dezelfde school waar jij nog steeds naartoe was gegaan, als je niet in de Leidsevaart was terechtgekomen op die noodlottige woensdagnacht.

Wat mij als moeder en voormalig bewoonster van Haarlem niet loslaat, is dat jouw veel te vroege dood gemakkelijk voorkomen had kunnen worden.

Ik heb jaren in Haarlem langs dat enge stukje gefietst en altijd dacht ik. 'Er hoeft maar iets te gebeuren, dan rijd ik zo de plomp in'. In de winter fietste ik daarom liever over de stoep aan de verkeerde kant van de weg.

De reactie van de gemeente op de petitie van de omwonenden is dat 'Het te vroeg is om uitspraken te doen over de verkeersveiligheid en dat er eerst nader onderzoek zal moeten volgen'. Ik vind deze reactie een klap in het gezicht van de ouders van Sam.

Ik ben geen technisch wonder, maar zelfs ik kan de heren/dames van de gemeente wel uitleggen, hoe het hefboomprincipe werkt: met zo'n laag muurtje tussen fietspad en water, werkt datzelfde muurtje als een katapult als je ertegenaan botst, omdat alle voorwaartse kracht van de botsing naar de bovenkant wordt verplaatst en hup: je kukelt zo voorover het water in. Wat valt hieraan nader te onderzoeken?

Ik woon tegenwoordig in een dorp ergens in Drenthe, waar ook een gevaarlijke verkeerssituatie bestaat, daar waar kinderen dagelijks langs fietsen. Waarschijnlijk moet er in ons dorp ook eerst iemand verongelukken, voordat ze het aanpakken of een 'gedegen onderzoek' gaan doen naar de vermeend verkeersonveilige situatie.

Misschien zouden de gemeenteraadsleden het eens proefondervindelijk moeten testen: laat ze in een ijskoude nacht op hun fietsen langs hetzelfde stukje Leidsevaart rijden, en dan krijgen ze even een zetje, zodat ze, net als jij Sam, in het water terechtkomen. Dan mogen ze kijken of het ze lukt, met dikke kleding aan, vanuit het ijskoude water en een meter muur voor hun neus, weer uit de vaart te klauteren. Waarschijnlijk roepen ze binnen tien seconden om hun moeder en is verder onderzoek overbodig.

Jouw dood was geen 'noodlottig ongeluk' , maar het spreekwoordelijke accident waiting to happen. Daarom heb ik, met vele anderen, de petitie ondertekend. Er moet daar een hek komen, wat mij betreft met een herinneringssteen op de plaats waar ze jou gevonden hebben. Als reminder dat in een land met zoveel water, het afzetten van gevaarlijke stukken langs kanalen niet ergens onderaan het to-do lijstje van gemeenten belandt.

Ik wens je ouders en andere nabestaanden heel veel sterkte.

Jacqueline Verweij

Lees ook: Sam laat iedereen weer even trillen. Uitvaartstoet met brullende motoren langs lange erehagen

Meer nieuws uit Haarlem

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.