Rondleiding langs bunkers in IJmuidense duinen. ’De M178 is een pareltje’

Acht deelnemers doen mee aan de Bunkerwandeling

Acht deelnemers doen mee aan de Bunkerwandeling© Foto United Photos/Toussaint Kluiters

Frenk Klein Arfman
IJmuiden

,,Deze bunker heet M178... En ja, nu heb ik meteen al twee dingen verraden’’, zegt bunkergids Harry Kops. Maar aan de gezichten van de acht deelnemers aan deze rondleiding langs de IJmuidense bunkers is te zien dat bij geen van hen zelfs maar een klein lampje gaat branden.

Zeker in deze tijd besef je wat een voorrecht het is om op een zonnige middag zelf te kunnen besluiten deel te nemen aan een toeristische rondleiding langs betonnen overblijfselen van de laatste oorlog, die in 1940 uitbrak in ons land. Terwijl er elders in Europa verse kruitdampen te zien en ruiken zijn.

Gids Harry Kops.

Gids Harry Kops.© Foto United Photos/Toussaint Kluiters

Twee Duitse dertigers, twee prille tieners uit Amsterdam en vier volwassenen kiezen er zondag voor iets meer te weten te komen over de bunkers in IJmuiden. ,,Geen slechte opkomst’’, vindt Harry. ,,We kunnen er maximaal twintig hebben. Tien deelnemers hadden zich vooraf opgegeven, maar twee kwamen niet opdagen.’’

© Foto United Photos/Toussaint Kluiters

Hoewel er twee Duitse dertigers - Dominik en Janine - meewandelen, vertelt Harry alles alleen in het Nederlands. Gelukkig kunnen de twee het nog redelijk begrijpen. ,,Veel woorden herkennen we wel en zo kunnen we het toch aardig plaatsen.’’

Ze zijn vijf dagen op vakantie in IJmuiden en besloten dit mee te willen pakken. Ze vertellen hoe nog altijd aardig wat Duitsers enige schaamte voelen als de Tweede Wereldoorlog ter sprake komt. Maar zij worden overal vriendelijk ontvangen. Logisch, nu allang duidelijk is dat Duitsers na enkele dagen weer gewoon naar huis gaan, zijn Nederlanders over het algemeen juist zeer blij met hun bezoekjes. En niet in het minst vanwege hun uitgaven alhier.

Waarschuwing

Harry vertelt inmiddels over de grootste bunker van Nederland. ,,Schnellbootbunker 2, waar deze gevreesde en succesvolle boten veilig konden liggen.’’ Hij vertelt ook over de Disney-bom, die wel door het dak denderde, maar niet tot ontploffing kwam. ,,Het was voor de Duitsers toch een afdoende waarschuwing om de nog niet afgeronde bouwwerkzaamheden te staken.’’

Lisa is met haar partner een paar dagen in Wijk aan Zee vakantie aan het vieren. Zoekend op Google naar een uitstapje in de regio, stuitte het stel op deze rondleiding. ,,We hebben er wat over gelezen, maar weten er verder niet heel veel over. Het leek ons interessant. Niet meer dan dat. Het is zeker niet zo dat we alle bunkers in Nederland willen bezoeken hoor.’’

De rondleiding verloopt gladjes. De bunkerkennis bij de deelnemers is vele malen kleiner dan die van Harry. Wat tot gevolg heeft dat de vragen of raadseltjes die hij het groepje voorlegt, vooral met vragende en afwachtende blikken worden beantwoord.

Bij de tweede bunker aangekomen vertelt Harry hoe de Tweede Wereldoorlog ooit begon. Droogjes meldt hij: ,,Denemarken hield drie dagen stand tegen de Duitsers, wij vijf. Staan we toch niet helemaal onderaan dat lijstje.’’ We vervolgen onze weg pas als in Harry’s verhaal de oorlog goed op gang is gekomen.

Hij legt uit hoe de bunkers werden gebouwd en hoe ze doorgaans in vaste groepjes bijeen liggen. ,,Twee geschutbunkers, met daarachter een munitiebunker.’’ Hij heeft een tennisbal bij zich die hij, als ware het een handgranaat, door een luchtgat een bunker in gooit. ,,Hoppa’’, begeleidt Harry zijn worp. Acht mensen zien de bal vrijwel gelijk weer terug in het duinzand vallen. Zelfs de twee Duitsers snappen nu dat de Duitsers die luchtgaten grondig beveiligden.

Pareltje

We zijn bij de M178 aanbeland. ,,Een pareltje’’, volgens Harry. Voor de deelnemers waarschijnlijk ook gewoon een heleboel beton. De M blijkt dus te staan voor marine en 178 voor het catalogusnummer. ,,Want zo werden die bunkers besteld. Dan wisten ze precies welke bunker er gebouwd moest worden en wat daar voor nodig was.’’ Lisa vindt dat wel een grappig idee. ,,Ik moet gelijk denken aan zo’n Wehkamp-catalogus. Doe mij maar nummer 178 en dan in het lichtblauw.’’

Pas bij de derde bunker geeft Harry het sein waar enkele deelnemers al enige tijd naar verlangen. ,,Dan geef ik jullie nu gelegenheid om bovenop de bunker een kijkje te nemen.’’ De klim naar boven valt, door gebrek aan trappen, nog niet mee. Terwijl de Amsterdamse tieners al lang boven zijn, worstelt Lisa zich nog moeizaam op het eerste hogere deel. Even later roept Harry ons weer bijeen. ,,Befehl ist befehl’’, gniffelt Lisa.

De Duitsers laten de klauterpartij aan zich voorbijgaan. Zij zijn gisteren al even bovenop de bunker geklommen. Zij hopen vooral ergens nog een kijkje ín een bunker te mogen nemen. Wellicht gaat dat nog gebeuren, er is nog een uurtje te gaan. Harry: ,,Dat uur zal zo ongeveer hetzelfde verlopen. Langs bunkers lopen, terwijl ik er van alles over vertel.’’

Meer nieuws uit IJmond

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.