Dylan imponeert in Amsterdam

Het rochelend schorre stemgeluid was vertrouwd. De degelijke begeleidingsband was vertrouwd.

Toch was het concert dat Bob Dylan afgelopen woensdag in de uitverkochte Heineken Music Hall gaf anders dan de trouwe fans van hem gewend waren. Anders, maar goed. Heel erg goed, eigenlijk. Goed en duister.

De concerten van Dylans nu al een kwart eeuw doordenderende ‘Never ending tour’ hadden altijd een vertrouwde structuur: Een handvol songs kwamen enkele maanden achtereen telkens op dezelfde plekken in het concert terug en daar omheen varieerde de zanger zijn repertoire avond na avond. Zo kon er na een week of wat wel een honderdtal verschillende nummers gespeeld zijn.

Dat is ditmaal niet het geval. Al tien avonden achtereen brengt Dylan dezelfde songs in dezelfde volgorde. Is het de leeftijd; kan hij gewoon niet meer zoveel onthouden? Of moet er een inhoudelijke reden achter gezocht worden?

Want er is méér opmerkelijks. De nu 72-jarige ‘godfather der singersongwriters’ speelde dinsdag maar liefst zes stukken van zijn vorig jaar verschenen album ‘The Tempest’, terwijl hij in het verleden nooit zo de nadruk legde op een recent album. Verder was tweederde van het gespeelde repertoire van na de eeuwwisseling en kwamen de ‘sixties’ – waar de zanger in de ogen van velen toch zijn faam aan ontleent – amper aan bod.

Terwijl groepen als The Rolling Stones en The Who hun carrière laten voortduren op het vermogen nog altijd hun kunstje uit de jaren zestig te kunnen reproduceren, heeft Dylan daar – net als bijvoorbeeld Leonard Cohen en de onlangs overleden Lou Reed – geen enkele boodschap aan. Zijn muziek gaat over nu: Het verhaal van een ouder geworden man voor een meegegroeid publiek

Daarbij is Dylan ook fysiek niet meer in staat om de melodieuze liedjes van zijn vroege albums goed te brengen en past zijn recente repertoire – waarbij het arrangement en niet de zang de melodie draagt - veel beter bij zijn huidige vocale kunnen.

Dat blijkt in de Heineken Music Hall, waar het gedragen en door een viool ondersteunde ‘Forgetful heart’ van het ‘Together through life’-album uit 2009 tot een hoogtepunt uitgroeit. Iets dergelijks geldt voor ‘Spirit on the water’ van ‘Modern times’ uit 2006, waarbij spannend gemusiceerd wordt met Dylan zelf aan de vleugel. Niet glad en evenmin slordig, maar altijd uitdagend.

Er is nog iets opmerkelijks aan het concert. Een lachebekje was Dylan nooit, maar bij het naïve optimisme van de jeugd, van ‘The times they are a-changin’ blijft Dylan in Amsterdam heel ver uit de buurt. Van het duistere ‘Things have changed’ via het gitzwarte ‘Love sick’ tot de bittere berusting van het afsluitende ‘Long and wasted years’. Hij zingt het hartverscheurend, knarsend en krakend en dat is prachtig. Dat raakt. De toegift ‘Blowin in the wind’ is een cadeautje voor de trouwe fans, maar de antwoorden lijken voorgoed weggewaaid.

Popmuziek

Bob Dylan. Bijgewoond: 30 oktober, Heineken Music Hall, Amsterdam (Uitverkocht). Daar ook do 31 oktober.

Wil je niks missen van IJmuider Courant? Like ons dan op Facebook!

Het laatste nieuws